(818 S. K. m. 88, 355, 363)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Kayseri Asliye 1. Hukuk Hakimliğince görülerek 9.373,76 lira alacağın davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine dair verilen 19.11.1979 tarih ve 817-652 sayılı hükmün temyizen incelenmesi davalı avukatı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili 13.10.1977 günlü dilekçesinde; davacı yüklenicinin Kayseri Hükümet Konağı onarım inşaatını yüklendiğini, istihkakının bir kısmını aldığını beyanla ödenmeyen 3.210 lira bakiye istihkakı ile onarım inşaatı için yapılan işlerin iskele bedeli olan 9.061,87 liraki toplam 12.271,87 liranın davalıya ödetilmesini istemiştir.
Davalı idare vekil savunmasında, davacı yükleniciye hak ettiği paranın hak ediş raporuna dayanılarak ödendiğini, bu nedenle davacıya müvekkili idarenin bir borcu bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, kısmen sabit olan dava veçhile 9.373,76 liranın davalıdan faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Oysaki, taraflar arasında düzenlenen 18.6.1975 günlü sözleşmenin 2. maddesinin (F) bendinde, Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi sözleşmenin eklerinden sayılmıştır. 5.5.1979 günlü Bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere, davacı yüklenici (İ.Ö.) 30.8.1975 günlü 2 numaralı son hak ediş raporunu itirazsız olarak imza etmiştir. 3.210 liralık bakiye hak edişi davacının, itirazı kayıt ileri sürmeden imza etmesi nedeniyle, sözü edilen şartnamenin 33 ve 34 üncü maddelerine göre artık bu konuda bir istemde bulunmaya hakkı kalmamıştır. Zira, Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi hükümleri, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 287 inci maddesi uyarınca delil sözleşmesi niteliğini taşımaktadır. Delil sözleşmesi ile de taraflar bağlı bulunmaktadır. Hakimin görevinden dolayı bu yönü göz önünde tutması gerekir.
Yine davacı yüklenici davalı idarece düzenlenen hak ediş raporlarını herhangi bir itiraz kaydı koymadan imza etmiş olması nedeniyle, onarım inşaatı için yapılan işlerin iskele bedeli olan 9.061,87 lirayı da davalı idareden isteyemiyeceği gibi, aynı zamanda bu onarım işinin yapılması amacı ile kurulması gereken iskele bedeli davacı tarafından onarım işinin yapılması için tabii ve zorunlu bir masraf niteliğinde bulunması dolayısiyla, davacı yüklenicinin bu iskele bedelini de istemesi mümkün değildir.
Yukarıda belirtilen nedenlerle haksız açılmış bulunan davanın reddi gerekirken, kabulü yolunda hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle kararın, davalı idare yararına BOZULMASINA, 25.4.1980 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy