(6762 S. K. m. 23) (5584 S. K. m. 17)
Dava: Taraflar arasındaki davanın (İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi) nce görülerek mahkeme ilamında belirtilen gerekçelere binaen verilen 20.11.1981 tarih ve 2534/2846 sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılardan Hasan avukatı tarafından istenmiş olmakla, dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 631.000 lira alacağın dava tarihinden itibaren % 10 faiziyle, 631.000 lira alacağın 3.2.1980 gününde dava tarihine kadar faizi 113.752 liranın da davalılardan Hasan'dan alınarak davacıya verilmesine, davalı Ziya, Yılmaz haklarındaki davanın reddi karar davalı Hasan tarafından temyiz edilmiştir.
Yılmaz....Adıl Gemin'in tamiri konusunda davacı TOR-GEMİ İnşaat ve Sanayi Kollektif Şirketi ile Oflu...Kum Deposu Hasan arasında 21.10.1978 günlü bir sözleşme yapılmıştır.
Davacı tamir bedelinden kalan 631.000 lira ile 115.000 lira işlemiş faizi talep etmiş, davalılar vekili 15.12.1980 günlü cevap dilekçesinde yazılı sebeblerle davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme faturanın 25.1.1980 tarihinde tebliğ olunup 2.2.1980 gününde kesinleştiğinden bahisle ödetme kararı vermiştir.
Ticari işletmesi icabı bir şey imal etmiş olan tacirden, diğer taraf kendisine bir fatura verilmesini isteyebilir.
Bir faturayı alan kimse, aldığı tarihten itibaren 8 gün içinde münderecatı hakkında bir itirazda bulunmamışsa bunun münderecatını kabul etmiş sayılır.
Ne var ki; 31.12.1979 gün 12 sayılı faturadan önce davacının İstanbul 18. Noterliği'nin 3.8.1979 gün 23922 sayılı ihtarnamesine karşılık davalı Hasan ve arkadaşları tarafından verilen İstanbul 5. Noterliği'nin 9.8.1979 gün 14703 sayılı ihtara cevap ve ayrıca ihtirazi kayıt bildiriminde borçları olmadığı gibi muhatap şirketten alacakları bulunduğunu ileri sürmüşlerdir.
Davacı Şirketin bu açık ve seçik karşı koymaya rağmen 31.12.1979 gün 12 sayılı faturayı (Oflu...Kum Deposu Piri Reis Caddesi Maltepe Kartal) adresine göndermesi davalı yönünden bağlayıcı nitelikte değildir.
Kaldı ki, TTK.nun 23. maddesi faturayı alan kimseden söz etmiş ve fakat bu alım için belirli bir şekil öngörmemiştir. Davacı şirket faturayı iadeli taahhütlü olarak göndermiş, mezkur faturada Mustafa adlı bir kimseye verilmiş bulunmaktadır.
11.2.1959 tarih ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu kazai merciler, umumi ve mülhak bütçeli daireler, Belediyeler, köy hükme şahsiyetleri, Barolar ve Noterler tarafından yapılacak bilçümle tebligatta uygulanır.
2 Mart 1950 tarih ve 5584 sayılı Posta Kanununun 17. maddesinde Posta maddelerinin yetkili yerlere verilmesi kural olarak belirtilmiştir.
Mustafa'dan davalı Hasan'la ve Hasan'a ait işyeri ile ilişkisi ve iadeli taahhütlü posta maddesinin Mustafa'ya verilme şartlarının araştırılmamış olması doğru değildir.
Mahalli mahkemece yukarıda belirtilen hususların gözden kaçırılmak suretiyle eksik incelemeye davalı ödetme kararı usul ve kanuna aykırı görülmüştür.
Sonuç: Açıklanan sebeplerle kararın BOZULMASINA, 3.000 lira vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödetiği temyiz peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı Hasan'a iadesine 17.7.1982 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy