(1086 S. K. m. 74, 186) (743 S. K. m. 931)
Dava: Taraflar arasındaki davanın (mersin Birinci Asliye Hukuk Hâkimliği)nce görülerek mahkeme ilâmında belirtilen gerekçelere binaen verilen 17.3.1987 tarih ve 195-394 sayılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla; dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- Taraflar arasındaki 4.2.1975 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesinde yapılacak inşaatın 6-7 ve 8 numaralı bağımsız bölümlerinin davalı arsa sahibine 1-9-10 ve 11 numaralı bağımsız bölümlerin ise davacı yükleniciye ait olacağı kararlaştırılmıştır. Davacı yüklenici işbu dava ile inşaatı ikmal ve teslim ettiği halde kendisine düşen bağımsız bölümlerin tapuda ferağının yapılmadığını ileri sürerek adına tescilini talep etmiştir. Dosya içinde bulunan tapu kaydının incelenmesinden 1 numaralı bağımsız bölümün sözleşme tarihinden sonra 28.9.1978 tarihinde Adile adındaki şahsa satıldığı, 2 numaralı bağımsız bölümün 2/3'ünün Nazire, 1/3'ünün Cemal adına kayıtlı olduğu, 11 nolu bağımsız bölümün de yine sözleşme tarihinden sonra 26.7.1976 tarihinde Mehmet'e satıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemenin yukarda adları geçen tapu maliklerinin taraf olmadığı davada davacı adına tescile karar vermesinin tapu maliklerinin haklarına etkili olacağı kuşkusuzdur. O halde her şeyden önce davacıya tapuda malik görülen kişiler aleyhine dava açması için mehil verilmeli, açılacak davalar işbu dava ile birleştirilmeli MK.nun 931.madde hükmü de gözönünde tutularak sonucuna uygun bir karar verilmelidir.
3- Tescili talep edilen 10 numaralı bağımsız bölüme gelince; bu dairenin davalı arsa sahibi tarafından 7.6.1983 tahininde yani davanın acılmasından sonra Fatma adındaki kişiye satıldığı mahkemece getirtilen tapu kaydında belirtilmiştir. Nitekim davacı vekili 19.6.1984 tarihli dilekçede istemlerini satılan dairenin bedelinin tahsiline dönüştürdüklerini bildirmiştir. Bu talep HUMK.nun 186. maddesine uygun bulunması itibariyle mahkemece bu yönde inceleme yapılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken sözü edilen dairenin de davacı adına tesciline karar verilmesi yanlıştır.
4- Sözleşmenin 14. maddesinde inşaatta yarım veya çekme kat yapıldığı takdirde sorumluluğun davacıya ait olacağı ve bundan dolayı davalının bir hak talep etmeyeceği öngörülmüştür. Görülüyor ki bu hüküm yapılacak fazla inşaat, yarım kat veya çekme katla ilgilidir. Tersi bir anlatımla davacının yapacağı fazla inşaat eğer tam kat şeklinde ise davalı arsa sahibinin hakları saklı tutulmuş demektir. Yapılan bilirkişi incelemesine ait raporlarda çekme katın tam kata iblağ edilerek 5. katta 3 dairenin yapıldığı tespit edilmiştir. Davalıya ait tevhit edilen 22 nolu parselde böylece arsa sahibinin de bir payının bulunması gerekeceğinden bunun aksine olan bilirkişi raporları ve bunan göre katılan mahkemenin gerekçesi yerinde görülmemiştir.
Sonuç: Yukarda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, iki, üç ve dördüncü bentlerde gösterilen nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının davalıya geri verilmesine, 31.5.1988 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy