(1086 S. K. m. 28, 521)
Dava: Taraflar arasındaki davanın (İstanbul Dördüncü Asliye Ticaret mahkemesi)nce görülerek reddine dair verilen 13.5.1987 tarih ve 805-303 sayılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içnide verildiği anlaşılmış olmakla; dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalı tarafın sözleşmenin 34. maddesi gereğince seçmiş olduğu hakemin usul hükümlerine göre hakemlik yapmaktan memnun olduğunu ileri sürerek davaya bakmaktan memnuniyetine karar verilmesini dava etmiştir. Gerçekten hakemin çözeceği faydalar çatışması ile ilgisi olmayan bir kişi durumunda olması gerekir. Usul hükümlerine göre hakem sözleşmesinin serbestliği ilkesini sınırlayan kurallar arasında bu esasın varlığı gözetilmelidir. Bunun içindirki Usul Kanunumuzda hakemlerin, hakim sebeplerine dayanılarak reddolunabileceği kabul edilmiştir (HUMK. 521/1).
Öte yandan HUMK.nun 28. maddesinde sayılan "memnuniyet" sebebleri yalnız hakimin bizzat davadan çekilmesi ile ilgili olmayıp aynı zamanda ve gerektiğinde taraflardan birinin reddi hâkim isteminde bulunmasına da olanak vermektedir. Nitekim maddenin ilk fıkrasında "talep edilmese bile bizzat istinkâfa mecburdur" hükmüne yer verilmiştir. O halde hakemlerin, reddi hâkim sebeplerine dayanılarak reddolunabileceği yolundaki HUMK.nun 521/1. madde hükmü hakemin davaya bakmaktan memnun olduğunun ileri sürülmesine engel değildir.
Mahkemenin bu yönleri gözden kaçırarak usul ve uygulamada hakemin memnuiyeti şeklinde bir dava türünün bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermesi yanlış olup, işin esasını incelemesi ve davada dayanılan nedenlerin HUMK.nun 28. maddesindeki sebeplerden olup olmadığını araştırarak sonucuna uygun bir karar vermesi gerekir.
Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZLUMASINA, istek halinde ödediği temyiz peşin harcının davacıya geri verilmesine, 6.6.1988 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy