(818 S. K. m. 106, 107, 355)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Ankara Asliye 6. Hukuk Hakimliğince görülerek mahkeme ilamında belirtilen gerekçelere binaen verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar - karşı davacılar vekili tarafında istenmiş olmakla gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Taraflar arasında yapılan 22.5.1986 tarihli noterce resen düzenleme şeklindeki kat karşılığı inşaat sözleşmesi, karşılıklı taahhütleri içermektedir. Rızayı bozucu bir nedene, geçersizliğe veya mücbir sebep gibi ifayı engelleyici hukuksal bir nedene dayanılmadıkça asıl olan tarafların edimlerini aynen yerine getirmeleridir. Somut olayda, davalı yükleniciler şartlı proje tasdikine uymadan davaya konu inşaatı yaptıkları tarafların ittifakındadır. İnşaatın teknik koşulu yerine getirilmediği için işbu uyuşmazlık ortaya çıkmış olup davalı yüklenicilerin kendi kusurlarından doğan temerrütlerinin varlığı ortadadır. Bu durumda davacı iş sahipleri Borçlar Kanununun 106. maddesinde düzenlenen seçimlik haklardan akdin geriye etkili biçimde feshi doğrultusunda irade açıklaması yaparak işbu davayı açmışlardır. Aynı şekilde davalılar dahi akdin feshine bir itirazları olmadığını bildirmek suretiyle akdin feshi konusunda taraf iradeleri birleşmiş olmaktadır.
Öte yandan kullanılan seçimlik hak karşı tarafa ulaştığından itibaren hüküm ifade eder ve bozucu yenilik doğuran hak ortaya çıkar. Böylece bu yolda iradesini kullanan kimse karşı tarafın muvafakati olmadan bu irade bildiriminden geri dönemez.
Olayda durum bu merkezde iken duruşmanın 5.12.1988 tarihli oturumunda davalılar vekili davacıların rıza göstermeleri halinde binadaki takviyeleri ve binaları başka bir müteahhide yaptıracaklarını, bu takviye ve binaları kendileri yapmayacaklarını beyan etmiş, buna karşılık davacılar vekili davalıların sözleşme gereğince bizzat işi ikmal etmelerini de istemiştir. Görülüyor ki bu aşamada dahi yüklenici davalılar akdi ifadan açıkça kaçınmış durumundadırlar. Esasen akdin ifası konusunda tarafların karşılıklı olarak düzenledikleri 11.12.1987 tarihli protokole de davalı yükleniciler uymamışlardır. Yaptırılan bilirkişi incelemesine ait 5.8.1988 ve 15.12.1988 tarihli raporlarda her ne kadar inşaatın takviye edilmek kaydıyla ikmal edileceği ve bunun daha ekonomik olduğu belirtilmiş ise de, tarafların yukarda açıklanan iradeleri karşısında artık aynen ifanın hukuken ve maddeden mümkün olmadığı anlaşılmıştır.
Tüm bu durumlar ve dosyadaki iddia ve savunmalar ile ibraz edilen belgeler mahkemece değerlendirilerek asıl davanın kabulü ile karşı davanın reddedilmesinde yasaya bir aykırılık bulunmadığından, davalı ve karşılık davacıların bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle davalılar ve karşılık davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle kararın ONANMASINA, 20.11.1989 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy