(818 S. K. m. 355, 371)
Dava: Taraflar arasındaki davanın, Fatih Asliye Birinci Hukuk Hakimliğince görülerek mahkeme ilamında belirtilen gerekçelere binaen verilen 2.2.1990 tarih ve 146-96 sayılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla; dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Taraflar arasındaki uyuşmazlık, arsa karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davacılar, davalı yüklenicinin inşaatı terk ettiğinden dolayı 5.1.1987 günlü ihtarla 30 günde inşaata başlanmasını istemişlerdir. Oysa mahkeme, müteahhit Ahmet'in öldüğünden dolayı Borçlar Kanununun 371. maddesine göre bu olguyu gerekçe yaparak sözleşmenin feshine karar vermiştir. Anılan maddedeki müteahhitin ölmesi durumu, yapılacak işin müteahhidin şahsi meziyet ve mahareti nazara alınması hallerine münhasırdır. Olayımızda, normalde inşaatı müteahhidin mirasçıları da yapabilir. İnşaatın tamamlanmasında müteahhidin şahsi becerisi nazarı itibare alınmamıştır.
O halde, mahkemenin kararda açıkladığı gerekçe yanlıştır. Ne var ki dosya içeriğine göre mütaahhit inşaata ruhsatsız olarak başlamış ve kaba inşaat aşamasında inşaatı terk etmiştir. Davacılar bu terk olgusunu nazara alarak 5.1.1987 günlü ihtarla yükleniciyi uyarmak istemişlerdir. Bu gerekçeyle sonucu itibari ile doğru olan karar onanmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklandığı üzere gerekçesi değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA, istekleri halinde ödedikleri temyiz peşin harcının temyiz eden davalılara geri verilmesine, 12.11.1990 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy