(818 S. K. m. 360)
Dava: Taraflar arasındaki davanın, (Ankara Asliye Üçüncü Ticaret Mahkemesi)nce görülerek mahkeme ilamında belirtilen gerekçelere binaen verilen 25.3.1991 tarih ve 651-129 sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla; dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı yüklenici 13.9.1988 tarihli sözleşme ile daha önce hazırlayıp Kuruma verdiği 5.8.1988 ve 29.8.1988 tarihli teklif mektupları ve ekleri kapsamında, küçük gramajlarda tereyağı paketleyebilen makina ve yedek parçalarının imal ve teslimini üstlenmiş, taahhüt konusu makina teslimden sonra bir kaç kez deneme üretimine tabi tutulmuş ise de her seferinde çeşitli noksan, kusurlu işler saptanmıştır. Davacı yüklenicinin verilen sürelere rağmen bu eksik ve kusurları giderek makinayı sözleşmeye uygun tam kapasite çalışır hale getiremediği sabit olup bilirkişi kurulunun 17.9.1990 tarihli 1. ek raporunda bu kusurlar 8 madde halinde sıralanarak imalatın sözleşmeye ve teknik şartnameye uygun olarak yapılmadığı saptanmıştır. Daha sonra aynı bilirkişi kurulundan alınan 14.1.1991 tarihli 2. ek raporda kusurlardan dolayı taahhüt bedelinden % 10 nefaset kesilmesi ve eksik, kusurların kurum tarafından yüklenici firma nam ve hesabına giderilmesi görüşüne yer verilmiş ve mahkemece de bu rapora itibar edilerek bu yolda hüküm tesis edilmiş ise de bilirkişi kurulu 2. ek raporu yeterli ve hüküm tesisine elverişli nitelikte görülmemiştir. BK.nun 360. maddesinde yapılan şeyin, iş sahibinin kullanamıyacağı ve nısfet kaidesine göre kabule icbar edilemeyeceği derecede kusurlu veya mukavele şartlarına muhalif olması halinde iş sahibinin o şeyi kabulden imtina edebileceği hükmü yer almış olmakla, mahkemece ziraat fakültesi süt teknolojisi bölümünden seçilecek öğretim üyesi, teknik elemanlardan oluşan kuruldan rapor alınarak davalı itirazları da gözetilmek suretiyle makinadaki kusur ve noksanlıkların kabule engel teşkil edip etmediği kesin olarak saptanmak ve sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 100.000 TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya, ödenmesine, ödediği temyiz peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 23.2.1992 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy