(2918 S. K. m. 20) (2004 S. K. m. 97)
Dava: Taraflar arasındaki davanın, (İzmir Üçüncü İcra Tetkik Mercii Hakimliği)nce görülerek reddine dair verilen 29.5.1992 tarih ve 1095-472 sayılı hükmün temyizen tetkiki davacı üçüncü kişi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla; dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
2918 sayılı Kanunla değişik Karayolları Trafik Kanununun yürürlüğe girdiği tarihten önce, araçların menkul hükümlerine göre satış ve devirleri geçerli olduğu için satışların noterde yapılmasına lüzum bulunmamakta ve bu sebeple istihkak davasının açılabilmesi için araçların fiilen haczedilmesi gerekmekte idi. Zira, eski kanun döneminde araç trafik kaydında kimin adına kayıtlı olursa olsun fiilen başka bir kişinin mülkiyetinde olabiliyordu. Bu nedenle trafik kaydına konulan haczin araç maliki yönünden etkisi yoktu. Ancak kanunun değişikliğinden sonra ve 20/d maddesi uyarınca trafikte kayıtlı her türlü araçların satış ve devirleri ancak noterde yapılan sözleşmelere bağlanması halinde muteber olduğundan kanunun değişikliğine paralel olarak Dairemizin bu konudaki içtihatları da değişmiş ve aracın fiilen ya da kayden haczedilmesi halinde istihkak davasının dinlenebileceği kabul edilmiştir.
Bu durumda, aracın kayden haczedilmesi istihkak davası açılmasını engellemeyeceğinden Mercii Hakimliğince işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın reddedilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç : Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı üçüncü kişi yararına (BOZULMASINA), ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı üçüncü kişiye geri verilmesine, 20.10.1992 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy