(818 S. K. m. 360/son)
Mahalli mahkemesinden verilen hükmün temyizen tetkiki davalılardan Reyhan, Elmas, Nurten, Ayten vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla; dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı, davalıların murisi ile yapılan 31.7.1987 tarihli sözleşme ile kendisine verilmesi gereken katları, davalıların teslime yanaşmadıklarını ileri sürerek, dava konusu bağımsız bölümlerin arsa paylarıyla birlikte adına tescil edilmesini ve tazminat hakkının saklı tutulmasını istemiştir.
Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.
Taraflar arasındaki 31.7.1987 günlü eser sözleşmesine göre, binada projesine uygun olarak kalorifer kazanı ve kalorifer tesisatı yapılması ve ayrıca 12 tonluk su tankı konulması gerektiği halde bunlar yapılmadığı için belediyece binaya oturma izni verilmediği dosyadaki delillerden anlaşılmaktadır. Bu durumda, sözleşmede öngörülen 12 tonluk su tankı yerine 10 tonluk su tankı yapılmış olmasından dolayı davalı arsa sahiplerinin, davacı yükleniciden olan alacakları tespit edildikten ve ayrıca sözleşmenin gönderme yaptığı proje üzerinde öngörülen kalorifer kazanı ve tesisatı yerine bundan vazgeçilerek 16 adet odunluk yapılmasına davalı arsa maliklerinin razı olup olmadıkları hakkında taraflardan delilleri sorulup incelendikten sonra, şayet kalorifer tesisatı yerine odunluk yapılması konusunda tarafların anlaştıkları belirlenirse davacı yüklenicinin buna göre tadilat projesi yaptırıp iskan izni alması bu suretle iskan izni verilmemesiyle doğan hukuki ayıbı ortadan kaldırması gerekir. Bunun için mahkemece, gerekli inceleme ve araştırma yapılarak her iki tarafın edimini karşılıklı olarak aynı anda yerine getirmek üzere hüküm kurulmalıdır. Öte yandan, davacı yüklenicinin kalorifer kazanı ve tesisatını mevcut binanın durumuna göre yapması mümkün ise bu yönün bilirkişi ile tespit edilmesi, gene kalorifer tesisatının yapılması koşuluyla, kalorifer tesisatı yapılmasının artık mümkün olmadığının saptanması halinde ise davacı yüklenicinin bu yönden ortaya çıkacak değer farkını ödemesi koşuluyla tescile karar verilmesi gerekir (BK. 360/son). Mahkemece, yukarıda açıklanan yönlerden herhangi bir inceleme ve açıklama yapılmadan davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
Sonuç : Temyiz olunan kararın açıklanan nedenlerle davalılar yararına (BOZULMASINA), ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 21.9.1993 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy