(1086 S. K. m. 74) (3095 S. K. m. 2)
Dava: Taraflar arasındaki davanın İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesince görülerek mahkeme ilamında belirtilen gerekçelere binaen verilen 16.06.1992 tarih ve 10-412 sayılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir yolsuzluk bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine, özellikle davalının idareden yüklendiği işin davaya konu iş dışındaki kalemleri de kapsamasına göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2) Hükmedilen alacağa mahkemece dava tarihinden itibaren % 54 oranında reeskont faizi yürütülmesine de karar verilmiş ve o tarihe göre faiz oranı doğru saptanmış ise de, reeskont oranlarının alacağın tahsiline değin geçen süre içinde % 54 ün altına düşebileceği de düşünülüp hükmün % 54 ve -bunun altında- değişen oranlarda faiz yürütülmesi şeklinde verilmesi gerekirken yazılı şekilde verilmesi doğru değildir. Ancak, bu hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Sonuç: Yukarıda 1. bendde yazılı nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bendde yazılı sebeplerle hükmün fıkrasının 2. bendinde yer alan % 54 reeskont faizi yazısının hükmünden çıkarılmasına, bunun yerine tahsil tarihine değin % 54 ve bunu aşmamak üzere değişen oranlarda reeskont faizi hususunun yazılmasına, hükmün bu şekilde düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, (H.U.M.K.nun 438/7. maddesi uyarınca) ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 17.12.1992 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy