(818 S. K. m .53)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davalılardan B. İnşaat ve Limitet Şirketi, MİT 1nci Hizmet Binası İnşaat işinin yüklenicisi, diğer davalılar ise yükleniciye yapılan ödemelerin dayanağı olan 14 ayrı hak edişi tanzim ve tetkik eden idare elemanlarıdır. Bu kişilerin hangi gerekçeyle olursa olsun ihmalleriyle idare aleyhine fazla ödemeye neden olmaları halinde zarardan B.K.nun 50. maddesi hükmü uyarınca davacıya karşı müteselsilen sorumlu olacakları kuşkusuzdur. Öte yandan, A. Avşar dışındaki davalılar hakkında kamu davası açılmış, alınan bilirkişi raporuna göre, davalılardan K. Memiş ile C. Kuşer Malatya Ağır Ceza Mahkemesinin 15.4.1992 tarih ve 1990/197- 1992/64 sayılı kararıyla yükleniciye fazla ödemeye neden olmak suçundan cezalandırılmıştır.
Görüldüğü gibi, aynı somut olaydan kaynaklandığı halde hukuk ve ceza mahkemelerine verilen bilirkişi raporlarında değişik sonuçlara ulaşılmıştır. O halde mahkemece, ceza mahkemesine ait dava dosyası getirtilmeli, maddi olguya ilişkin davalılardan K. Memiş ve C. Kuşer hakkındaki ceza mahkemesi kararı kesinleşmiş ise hukuk hakimini bağlıyacağı, ancak, bu davalılar dışındaki davalıların yeterli kanıt olmayışı nedeniyle ceza davasında beraat etmiş olmalarının B.K.nun 53. maddesi uyarınca hukuk hakimini bağlamayacağı düşünülmeli, ceza dosyasındaki delillerden de yararlanılarak davalıların sorumluluk durumları ve sorumlu oldukları miktarların ne olacağı yeni bir bilirkişi kuruluna incelettirilmeli, oluşan çelişki giderilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Değinilen yönlerin göz ardı edilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın açıklanan nedenlerle davacı İdare yararına BOZULMASINA, istek halinde ödediği temyiz peşin harcının temyiz eden davacıya geri verilmesine, 07.03.1994 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)