(2004 S. K. m. 187, 194, 254, 255, 277, 278, 279, 280, 281, 282, 283, 284)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili ile İflas İdaresi vekili taraflarından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla; dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle iflasın açılmasından sonra, İcra İflas Kanununun187 ve 194. maddeleri uyarınca dava açma ve açılan davaya devam etme yetkisinin İflas İdaresine ait bulunmasına göre, davacı T. Garanti Bankası A.Ş. vekilinin temyiz istemlerinin reddi gerekmiştir.
2 - İflas İdaresi vekilinin temyizine gelince; İcra İflas Kanununun 277. maddesinin 1. bendinde iptal davalarını elinde muvakkat yahut kati aciz vesikası bulunan her alacaklının, 2. bendinde ise, İflas İdaresi yahut 254. maddede ve 255. maddenin 3. fıkrasında yazılı hallerde alacaklıların kendilerinin açabilecekleri belirtilmiştir. Görüldüğü üzere, 2. bentte düzenlenen İflas İdaresinin dava açması halinde aciz belgesi bir dava koşulu değildir. Geçici veya kati aciz belgesi, 1. fıkrada açıklanan alacaklıların açtığı davalarda aranacak bir dava koşuludur. Ayrıca iflasın hukuki mahiyeti gereği de aciz belgesi aranmasını gerektirmez. O halde davanın incelenerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken davacı İflas İdaresinin geçici veya kati aciz belgesi ibraz etmediğinden bahisle ret kararı verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda bir nolu bentte yazılı nedenlerle davacı Garanti Bankası A.Ş. vekilinin temyiz istemlerinin reddine, iki nolu bentte yazılı nedenlerle davacı İflas İdaresi vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile kararın (BOZULMASINA), istek halinde ödediği temyiz peşin harcının temyiz eden İflas İdaresine geri verilmesine, 16.12.1993 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy