(818 S. K. m. 355) (Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi m. 10)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat A. Ovacık ile davalı vekili Avukat A. Sakarya geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle yanlar arasındaki 13.9.1991 tarihli sözleşmenin 24. maddesince projenin geç onaylanmasından dolayı yükleniciye süre uzatımı verilemeyeceğine ve idarenin, sözleşme eki olan BİGŞ. nin 10. maddesi gereğince 30 günlük süre içinde projeyi onaylama yetkisi bulunmadığına ve idarenin bu süre içinde projeyi onayladığı halde maddi hata sonucu davacıya 22 günlük süre uzatımı verdiğinin anlaşılması üzerine 25.6.1992 tarihli kararla süre uzatımı ile ilgili 19.11.1992 tarihli kararın iptal edilmesine, sözleşmenin 40. maddesi uyarınca maddi hata sonucu yapılan fazla ödemelerin idarece geri alınabileceğinin kabul edilmiş bulunmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2) Davacı yüklenici 6.11.1991 tarihli dilekçesiyle, Esenboğa Hava Meydanı içinin telefon ve uzak kumanda kablolarının yenilenmesi ve pist aydınlatması ring sistemin ıslahı işinin %93.35 lık kısmının 1991 yılı içinde 78 günde yapılmasının fiilen imkansız olduğundan 1991 yılına ait ödeneğin bir kısmının 1992 yılına aktarılmasını talep etmiş ve idarece 19.11.1991 tarihli kararla 1991 yılına ait 1.365.000.000 TL. ödeneğin, 1.070.154.904 TL. olarak düzeltilmesine, 392.005.096 TL. nin ise 1992 yılına aktarılmasına karar verilmiştir. Ödenek aktarımı konusunda tarafların iradeleri birleştirildiğinden bu karardan idarece tek taraflı olarak vazgeçilmesi mümkün değildir. Buna rağmen aradan 7 aydan fazla süre geçtikten sonra 25.6.1992 tarihli kararla bu karardan dönülmesi ve yapılan ödenek aktarımının iptal edilmesi, sözleşmeye bağlılık ve güven ilkesine aykırıdır. Öte yandan idare bu husustaki iradesinin maddi hataya dayandığını da iddia ve ispat etmemiştir. Öyleyse ödenek aktarımıyla ilgili katsayı uygulanması sonucu ödenen miktarın neden ibaret olduğu saptanarak bu husustaki davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken mahkemece eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak davanın tümden reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın 2. bentte yazılı nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, 1. bent gereğince diğer temyiz itirazlarının reddine, 250.000 TL. duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, istek halinde ödediği temyiz peşin harcının temyiz eden davacıya iadesine, 30.06.1994 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy