(1086 S. K. m. 72, 299) (2044 S. K. m. 8, 97/a)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davalı alacaklı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 28.4.1993 tarihindeki mahsul haczi borçlu Hüseyin ve eşi Fatma huzurunda borçluya ait serada yapılmıştır. Bu haciz sırasında borçlu ve eşi tarafından üçüncü şahıs yararına istihkak iddiasında bulunulmamış, borçlu sadece borca itiraz etmiştir. İİK. 8/son maddesi hükmü uyarınca icra dairesi tarafından tutulan tutanaklar, aksi kanıtlanıncaya kadar geçerlidir. Mahsul haczi borçlunun huzurunda ve ona ait yerde yapıldığına göre, mahcuzların borçluya ait olduğunun kabulü gerekir. (İİK. m.97/a) İstihkak davacıları bu karinenin aksini yeterli ve inandırıcı biçimde kanıtlamalıdır. Davacılar tarafından dayanılan 29.5.1992 tarihli (İcar Mukavelesi) başlıklı sözleşme, adi yazılı şekilde düzenlenmiş olup, HUMK. 299. maddesi gereğince, alacaklıyı bağlamaz. Dinlenen tanık sözleri de karinenin aksini ispatlayıcı nitelikte değildir. Şu halde iddia, duraksama yaratmayacak delillerle kanıtlanmış sayılamaz. Davanın bu nedenlerle reddi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek kabulü doğru olmamıştır. Kabul şekline göre de dava sadece salatalık mahsulüne yönelik olarak açıldığı halde, kabak mahsulü için de isteğin aşılması (HUMK. m.72), suretiyle davanın kabulü doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın alacaklı yararına (BOZULMASINA), 12.10.1994 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy