(818 S. K. m. 101, 104)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davalının kesinleşen 149.924.928 TL. alacağının 77.491.668 TL.'lik bölümüne faiz yürütülmemesi gerektiği halde icra takibinde icra müdürünün bu kısma da faiz yürütmek suretiyle 29.291.717 TL. fazla ödemeye neden olması sebebiyle bu miktarın davalıdan tahsili amacıyla açılan davada alınan bilirkişi raporu doğrultusunda 29.291.662 TL.'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş olup hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Gerçekten de davacı aleyhine davalı tarafından Ankara 5. İcra Müdürlüğü'nün 1992/668 Esasında yapılan icra takibinde toplam 307.440.346 TL. alacağın icra takip tarihinden itibaren reeskont faiziyle tahsili için icra takibi yapılmış, takibe konu mahkeme kararının dairemizce bozulması üzerine alacağın 149.924.928 TL.'lik bölümü kesinleşmiş ve bu bölümden 77.491.648 TL. alacağı, faiz yürütülemeyeceği açıklanmıştır. İcra Müdürlüğü'nce de bu bozma gereğince işlem yapılarak kesinleşen alacağın 72.433.288 TL.'sine temerrüt tarihinden icra takip tarihi olan 30.1.1992 tarihine kadar faiz uygulanmış 77.491.648 TL.'lik kısma ise icra takibinden sonra faiz yürütülmek suretiyle alacağı miktarı bulunmuştur. Yapılan bu uygulama icra takip tarihine kadar yapılan hesaplama açısından yerinde ve bozmaya uygundur. Ne var ki İcra takibinden sonra BK.'nun 101 ve 104. maddeleri uyarınca asıl alacak miktarı olan 149.924.928 TL. ile mahkeme masrafı olan 7.791.883 TL. ve 5.097.747 TL.'nin toplam olan 162.814.558 TL. bölümüne takip tarihi olan 30.1.1992 ile tahsil tarihi olan 4.1.1993 tarihleri arasında % 40 oranında faiz uygulanarak temerrüt faizinin saptanması ve vekalet ücretinin eklenerek alacak miktarı bulunup fazla ödeme yapılıp yapılmadığı tespit edilip buna göre karar verilmesi gerekirken mahkemece alacağın 77.491.648 TL.'sına icra takip tarihinden sonra faiz yürütülmeden yapılan hesaba göre davanın kabul edilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan sebeplerle hükmü temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, istek halinde ödediği temyiz peşin harcının temyiz eden davalıya geri verilmesine, 04.07.1995 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy