(2675 S. K. m. 43)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Av.Y.S. ile davalı vekili Av.N.Ö. geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kerre dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı yüklenici, M.T.O. Tahkim Kurullarına göre verilmiş olan 10.3.1991 tarihli hakem kararının tenfizini talep ve dava etmiştir. Gerek 2675 sayılı Yasa hükümlerine ve gerekse 10.6.1996 tarihli New-York Sözleşmesine göre bir kararının Türkiye'de tenfizinin istenebilmesi için o hakem kararının yabancı hakem kararı sayılması gerekir. Taraflar arasındaki uyuşmazlığın M.T.O. Tahkim Kurullarına göre çözümlenmiş olması ve hakem kararına başlıbaşına yabancı hakem kararı olma vasfını vermez. 2675 Sayılı Yasa da hangi hakem kararlarının yabancı hakem kararı sayılacağı konusunda bir açıklık bulunmadığı konusunda bir açıklık bulunmadığı gibi, 10.6.1958 tarihli New-York Sözleşmesinde de yabancı hakem kararının tanımı yapılmamıştır. Anılan sözleşmenin sadece 1'inci maddesinde tanınması ve icrası bahis mevzuu devlet arazisinden gayri bir devlet arazisinde verilen hakem kararlarının ve ayrıca tanınması ve icrası istenen devlette milli sayılmayan hakem kararları hakkında sözleşme hükümlerinin tatbik edileceği hükme bağlanmıştır.
Yerleşmiş Yargıtay İçtihatları ile de; belirtildiği gibi bir hakem kararının yerli mi, yoksa yabancı mı hakem kararı olduğu "otoritesi altında verilen kanun" hükümleri esas alınarak saptanır. Burada bahis konusu edilen kanun esasa değil, usule uygulanan kanundur (Y.H.G.K. 7.11.1951 tarih, T-126, K.109, Y.T.D. 22.4.1949 gün, E.4733, K.2042, Y.11.H.D.28.12.1978 gün, E.5258, K.5916 Y.15.H.D. 20.6.1996 gün, E.2781, K.2533). Taraflar arasındaki tahkim sözleşmesinde hernekadar usule uygulanacak kanun belirtilmemiş ise de, 10.8.1989 tarihli tarafların da imzasını havi (Görev belgesi)'nde hakem mahkemesinin uyuşmazlığı "Türk Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu Hükümlerine" göre çözümleneceği belirtilmiştir. Bu durumda otoritesi altında verilen hakem kararı Türk Usul Kanunu Hükümlerine göre verilmiş olduğundan bu hakem kararı Türk hakem kararı sayılır. Uyuşmazlığı New-York Sözleşmesinin uygulanması gerektiği kabul edilse bile, bu durum yukarıda açıklandığı gibi tenfizi istenen hakem kararının Türk hakem kararı olduğu hususunu etkilemez. Mahkeme kararının gerekçesinde hakem kararının M.T.O.Divanı'nca onaylanmasının kamu düzenine aykırı olduğu belirtilmiş ise de, kararın M.T.O. Tahkim Kurullarına göre verilmiş olması, Divanca tasdiki Dairemizin Yerleşmiş İçtihatları ile de belirtildiği gibi, kamu düzenine aykırılık teşkil etmez (Y.15.H.D.10.7.1991 gün, E.2383, K.3667, Y.15.H.D.1.10.1992 gün, E.1736, K. 4425).
Bu itibarla mahkemenin kamu düzenine aykırılığa ilişkin gerekçesinde isabet yoktur. O halde tenfiz kararı istemine konu olan hakem kararı yabancı hakem kararı olmayıp, bir Türk hakem kararı olduğundan ve milli hakem kararlarına ilişkin hükümlere göre infaz edilebileceğinden tenfizi mümkün değildir. Bu nedenle soncu itibarı ile doğru olan kararın HUMK'nun 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle sonucu itibarı ile doğru olan kararın değişik bu gerekçe ile ONANMASINA, davalı duruşmada vekille temsil edildiğinden 6.000.000 TL. duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 25.10.1996 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy