(2004 S. K. m. 23, 99) (743 S. K. m. 864)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davalı 3. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Dava, İ.İ.K.nun 99. maddesine dayalı istihkak iddiasının reddi istemine ilişkindir.
Davalı üçüncü kişi (S... Holding A.Ş.), mahcuz malların borçluya ait olduğunu, fason iş nedeniyle kendilerine teslim edildiğini, ödeme güçlüğüne düşen borçlu firmadan bu mallar nedeniyle alacaklı olduklarını ve dolayısıyla mallar üzerinde hapis haklarının bulunduğunu savunmuştur.
Mahcuz malların borçluya ait olup, fason iş için üçüncü kişiye (S... Holding A.Ş.) verildiği tartışmasız olup; dosya içeriğine göre de, üçüncü kişinin, bu iş için, borçludan alacaklı olduğu ve dolayısıyla M.K.nun 864. maddesi uyarınca mahcuz mallar üzerinde hapis hakkı bulunduğu anlaşılmaktadır.
Hapis hakkı, muaccel ve geçerli bir alacak nedeniyle alacaklıya, zilyedliğinde bulunan, ancak borçluya geri vermekle yükümlü olduğu menkul mal ve kıymetli evrakı geri vermekten kaçınma yetkisi tanıyan ayni hak, olarak tanımlanabilir. İİK.nun 23. maddesine göre de, hapis hakkı, menkul rehni tabirine dahildir. Hapis hakkı, yasadan doğan bir menkul rehni olduğu için davacı alacaklının hakkından önce gelir ve sahibine istihkak iddiasında bulunma ve dava açma hakkını verir.
Bu itibarla, davanın reddi yerine, yazılı gerekçeyle kabulü doğru olmamış ve kararın, bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle, davalı üçüncü kişi yararına BOZULMASINA, istek halinde ödediği temyiz peşin harcının temyiz eden davalı 3. kişiye geri verilmesine, 24.12.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy