(818 S. K. m. 101) (3095 S. K. m. 1, 2) (6762 S. K. m. 12)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraflar vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava dilekçesinde 22.8.1994 günlü ihtarname tarihinden itibaren aylık % 10 ticari temerrüt faizi yürütülmesi talep edildiği halde; kararda, dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmiştir.
Muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarıyla mütemerrit olur (BK. m.101/I). Davadan önce, alacaklı tarafından, alacağın miktarı gösterilmek ve istenmek suretiyle borçluya bir ihtarname gönderilmiş ise, borçlu, ihtarnamenin tebliğ tarihinde temerrüde düşer ve bu tarihten itibaren temerrüt faizine hükmolunur. Dava dilekçesinde 22.8.1994 tarihli ihtarnameden bahsedildiğine göre, bu ihtarname istenerek, tebliğ edilmiş olup olmadığı araştırılmalı, ihtarnamede ayrıca bir süre tanınmamışsa tebliğ tarihinden; eğer bir süre tanınmışsa, tebliğ tarihine bu sürenin eklenmesiyle bulunacak tarihten itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi gerekirken, bu husus araştırılmadan dava tarihinin faize başlangıç yapılması doğru olmamış, kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.
3- Öte yandan, dava dilekçesinde, istenen bu temerrüt faizinin aylık % 10 ticari faiz olduğu belirtildiği halde, kararda yasal faize hükmolunmuştur.
3095 Sayılı faize ilişkin Kanunun 1. maddesinde gerek adi ve gerek ticari yasal faiz oranının % 30 olduğu ve 2. maddenin birinci fıkrasında temerrüt faizi için de bu oranın -aksi kararlaştırılmış olmadıkça- geçerli olduğu gösterildikten sonra 2. maddenin üçüncü fıkrasında, ticari işlerde, reeskont faiz oranına göre de temerrüt faizi istenebileceği ayrıca vurgulanmıştır.
Davacı aylık % 10 (senelik % 120) ticari temerrüt faizi istediğine, TTK.'nun 12/3. maddesine göre her çeşit imal veya inşa ticari iş sayıldığına, talep edilen bu oranın yıllık % 30 yasal ticari temerrüt oranının üstünde olmasına göre, davacının reeskont faizi oranında ticari temerrüt faizi istediği açıktır.
Bu itibarla, % 120 oranını geçmemek ve tahsil tarihine kadar değişen oranlar gözetilmek kaydıyla, 10.1.1995 dava tarihinden itibaren % 64 reeskont faizine hükmedilmesi yerine, yasal faiz yürütülmesi de doğru olmamış ve kararın bu yönden de bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, 2. ve 3. bendlerde açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, 1. bend uyarınca davalıların tüm ve davacının da sair temyiz itirazlarının reddine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı'ya geri verilmesine, ve aşağıda yazılı bakiye 1.440.000 lira ilam harcının temyiz eden davalılar'dan alınmasına, 28.04.1997 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy