(818 S. K. m. 356, 158)
Dava: Mahkemece verilen hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kâğıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı arsa sahipleri vekili, 77.000.000.- TL mahrum kalınan kira alacağı ile 150.000.000.- TL cezai şartın tahsilini talep etmiştir.
Davalı yüklenici ise davanın reddini istemiştir.
Mahkeme, davanın kısmen kabulüne hükmetmiştir.
Kararı davalı yüklenici vekili temyiz etmiştir.
Dava, istisna (eser) sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.
Taraflar arasında 16.9.1992 tarihinde noterde düzenlenen Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi'nin 5. maddesine göre, inşaat ruhsatı "en geç" 1992 mali yılı içerisinde alınmı5ş ve inşaata başlanmış; 4. madde uyarınca da bağımsız bölümler ruhsat tarihinden itibaren "en geç" 3 yıl içerisinde arsa sahiplerine teslim edilmiş olacaktır. 8. maddede ise vazgeen tarafın diğer tarafa 150.000.000. TL tazminat ödeyeceği kararlaştırılmıştır.
Davacı arsa sahipleri, 12.4.1996 tarihinde açtıkları iş bu davada; gecikme nedeniyle 7 aylık kira kaybı alacağı ile cezai şartın tahsilini talep etmişlerdir.
Mahkemece yapılan inceleme sonucu, davacı arsa sahiplerinin 1.7.1997 tarihinden itibaren kira alacağına hak kazandıkları kabul edilerek, bu tarihten itibaren 7 aylık kira alacağına hükmedilmiştir. Başka bir anlatımla, dava tarihinden sonraki dönem için kira alacağına hükmedilmiştir. Bu durumda, dava tarihi itibarıyla henüz muaccel olmamış kira alacağının reddi yerine, tahsiline karar verilmesi doğru bulunmamış, kararın bozulması gerekmiştir.
Öte yandan, sözleşmenin 8. maddesinde kararlaştırılan ceza BK'nin 158/III. maddesinde öngörülen "Dönme Cezası"dır. Yani, sözleşmeden haksız dönen tarafın diğer tarafa ödemesi gereken cezadır. Oysa, sözleşmeden dönülmediğine ve kira alacağı talep edilmek suretiyle sözleşmenin ifası istendiğine göre, anılan cezaya ilişkin istemin de reddine karar verilmesi yerine, kabulüne hükmedilmesi, yine doğru olmamış ve kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 15.12.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy