(818 S. K. m. 356/1, 158)
Dava: Hüküm taraflar vekillerince temyiz edilmiş davacı vekili duruşma istemiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Av. A. S. ile davalı vekili Av. O. Ö. geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kâğıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: 1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2) Yanlar arasındaki 11.7.1992 asıl ve 11.7.1992, 24.11.1992 günlü ek protokollerle işin bedeli artırılmakla beraber götürü olarak kararlaştırılmıştır. Davacı iş sahibinin, yükleniciye gerçekleştirdiği işin fiziki oranına göre fazla ödeme yaptığı da sabittir. Bu durumda, yüklenicinin 1.3.1993, 22.3.1993 ve 10.5.1993 tarihli uyarıları ile ayrıca fiyat farkı talep etmesinin haklı bir nedene dayandığı kabul edilemez. Davalı anılan ihtarlardan sonra işi eylemli olarak terk ettiğine göre sözleşmeden haksız dönmüş sayılır. Öyleyse mahkemece yapılan fazla ödemeler tutarı 395.152.500.-TL dışında, 11.7.1992 günlü protokolün 5. maddesinde kararlaştırılan 250.000.000.-TL. dönme cezasının da (BK. m.158/III) tenkis edilmeksizin hüküm altına alınması gerekirken, davanın yazılı şekilde kabulü usûl ve yasaya aykırı olur.
3) Davacı iş sahibinin tüm zararı sözleşmede kararlaştırılan dönme cezası kapsamında kaldığı halde, ayrıca daire başına gecikilen süreden bahisle 6.760.000 TL gecikme tazminatının hüküm altına alınması yanlış olduğu gibi, faizin dava tarihinden geçerli başlatılması yerine somut olayda uygulama yeri bulunmayan ve işin teslim tarihi olan 15.2.1993 gününden başlatılması, öte yandan faiz oranı karar yerine gösterilmeyerek hükmün infazında tereddüde yer bırakılması da doğru değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın 2. bentte açıklanan nedenlerle davacı, 3. bentte yazılı nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, 1. bent gereğince tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, 750.000.-TL duruşma vekillik ücretinin taraflardan alınarak yekdiğerine verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istekleri halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine 24.03.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy