(2004 S. K. m. 277, 278/2, 280, 283/2)
Dava: Hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar O. Ş., İ. D., M. T. vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için tayin edilen günde davacılar vekili Av. A. D. Ç. ile davalı O. Ş. vs. vekilleri Av. G. Ö. geldiler. Davalı Cenap ile dahili davalı Müslüm gelmediler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Dava, İİK'nin 277 ve devamı maddelerine dayalı tasarrufun iptali istemine ilişkindir. Aynı yasanın 278/2. maddesi, ancak borçlu ile hukuki muamelede bulunan kişiler hakkında uygulanır. Başka bir anlatımla, davalı borçlu C. E. ile davalı M. E. arasındaki 2.11.1994 tarihli satış işlemi hakkında uygulanması gerekir. Davalı M. E.den satın alan diğer davalılar, borçlu ile hukuki muamelede bulunan kimseler olmadığı için, bu davalılar hakkında İİK' nin 280. maddesindeki kötü niyet araştırmasının yapılması gerektiği açıktır.
Oysa somut olayda, mahkemece davalı M. E. ile ondan satın alanlar arasındaki 12.10.1995 tarihli satış işlemi için 278/2. maddesi uygulanmış ve adı geçen davalılar hakkında kötü niyet araştırması yapılmamıştır.
Bu durumda, mahkemece, davalılar Mustafa, İbrahim ve Orhan yönlerinden kötü niyete ilişkin taraf delilleri toplanmak, bu davalıların kötü niyetleri kanıtlandığı takdirde, 12.10.1995 ve 30.10.1995 tarihli satış işlemlerinin iptaline karar verilmek, aksi takdirde, davanın aynı yasanın 283/II. maddesi uyarınca bedele dönüşeceği ve bu davalılar hakkındaki davanın reddi gerekeceği göz önünde bulundurularak, borçlu Cenap ile ondan satın alan Müslüm arasındaki 2.11.1994 tarihli satış işlemine ilişkin akit tablosunun celbiyle satış bedelinin, taşınmazın 2.11.1994 tarihi itibariyle bilirkişiye tespit ettirilecek gerçek değerinden düşük olduğunun saptanması halinde, gerçek piyasa bedelinin, taşınmazı elden çıkartan davalı Müslüm'den alacak ve fer ileriyle sınırlı olmak üzere tahsiline karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve incelemeyle sonuca gidilmesi doğru bulunmamış ve hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle mümeyyiz davalılar yararına BOZULMASINA, 6.000.000 TL duruşma vekillik ücretinin davacılardan alınarak kendilerini Yargıtay duruşmasında vekile temsil ettiren davalılar O., İ. ve M.ye verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 27.5.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy