(743 S. K. m. 639) (3402 S. K. m. 14) (818 S. K. m. 321, 356, 360)
Dava: Hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı iş sahibi, tamir için davalılara bırakılan pat pat motoru ve arabasının davalılara ait atölyeden çalındığını ileri sürerek, aracın aynen teslimini, olmadığı takdirde bedeli olan 450 milyon liranın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı yükleniciler ise, arabanın tamirhanenin önünden çalındığını ve dolayısıyla kusursuz olduklarını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.
Mahkeme, aracın davalılara ait tamirhanenin önünden meçhul kişilerce çalındığının anlaşılması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, istisna (eser) sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.
Borçlar Kanunu'nun 356/I. maddesi uyarınca yüklenicinin sorumluluğu, genel olarak, işçinin hizmet akdindeki sorumluluğuna dair olan hükümlere (BK.m.321) tabidir. 356/I. maddedeki bu borç, yüklenicinin "Özen" borcudur. Yüklenicinin bu borcu, akdi ilişkinin (eser sözleşmesi) kurulması aşamasından başlar, eserin (somut olayda tamir edilmiş olan aracın) iş sahibine (davacı) teslim edildiği ana kadar devam eder.
Yüklenicinin diğer yan (tali) borçlarına nazaran daha genel nitelikte olan bu özen borcunun içerisinde, teslim edildiği ana kadar eseri koruma yükümlülüğü de vardır. İş sahibi, onu tesellümden temerrüt etmiş olmadıkça, yüklenici, aracın kaybından tam olarak sorumludur.
Özen borcuna aykırılık nedeniyle yüklenicinin sorumluluğu, eser teslim edilmiş olsa dahi, sonuç sorumluluğu, başka bir anlatımla, ayıba karşı tekeffül (BK. m. 360) sorumluluğu olarak ortaya çıkar.
Somut olayda, davalı yüklenicilerin koruma yükümlülüğünde olan araç, teslimden önce çalınmıştır. İş sahibinin onu tesellümden temerrüt ettiği iddia ve kanıtlanmış değildir. Aracın çalınmış olması, yüklenicileri sorumluluktan kurtarmaz.
O halde aracın çalındığı tarihteki halihazır değerinin, bu işten anlayan uzman bilirkişiye tespit ettirilerek, hüküm altına alınması gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddi isabetli olmamıştır. Karar, bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle davacı yararına (BOZULMASINA), istek halinde ödediği temyiz peşin harcının temyiz eden davacıya geri verilmesine, 12.10.1998 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy