(818 S. K. m. 162, 355)
Dava : Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı ve davalı tarafça istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle, 1.6.1995 günlü " yazılı " sözleşmenin, yükleniciye isabet eden dördüncü kattaki bağımsız bölüm üzerindeki şahsi hakkın-bedel karşılığı-davacı Gülayşe Özçakır'a temlikine ( BK m.162 vd ) dair olmasına karşın, buna ek olarak yapıldığı kabul edilen aynı günlü sözleşmenin, ilk sözleşmede kararlaştırılan bedelden 4 milyar TL. peşinatın ödeme şekline ilişkin bulunmasına göre, her iki tarafın aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Sözleşmenin 6. maddesinde; yedinci katın 1/2 payının yükleniciye ait olacağının kararlaştırıldığı, yüklenicinin açtığı davada da yedinci kattaki bağımsız bölümün yarı payının tescili istenildiği ve dosyaya giren tapu kaydı örneklerinden bu kattaki bağımsız bölümün 8 nolu olduğu belirtildiği halde, bunun yerine 7 nolu bağımsız bölüm tapusunun iptali ile yüklenici adına tescili doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
3-Ortak yerlere ilişkin eksik, ayıplı ve sözleşmeye aykırı işler yönünden, davalı ( karşı davacı ) arsa sahiplerinin payı oranında hüküm kurulması gerekirken, tamamının tahsiline karar verilmesi de isabetli değildir.
4-Taraflar arasındaki 25.7.1994 günlü sözleşmenin 5. maddesinde; teslim yapı kullanma izninin alınması koşuluna bağlanmıştır. Başka bir anlatımla, yapı kullanma izni alınmadıkça, daha önce yapılmış olan eylemli teslim, yasal bir teslim sayılamaz.
Somut olayda, yasal veya eylemli bir teslim bulunmadığı gibi; yapı kullanma izninin alınması olanağını sağlayan vekaletnamenin verilmesi yönünde, yüklenicinin bir girişimi ve arsa sahiplerini bu konuda temerrüde düşürücü bir işleminin varlığı da iddia ve kanıtlanmış değildir.
Bu durumda, taleple bağlı kalınarak, 1.10.1995 ile 31.3.1996 tarihleri arasındaki süre için günlüğü 200 ABD doları üzerinden ifaya ekli cezaya; 6.1.1997 ile 11.10.1997 tarihleri arasındaki süre için de rayiç üzerinden kira kaybı alacağına; ayrıca, arsa sahiplerince kanıtlandığı takdirde, sözleşmenin 9. maddesinde öngörülen kira ödemelerine ve emlak vergisine-gereken hallerde bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle-hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle anılan alacak kalemlerinin reddedilmesi de, doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan hükmün, ( 2. ) ve ( 3. ) bendlerde yazılı nedenlerle davacı ( karşı davalı ) yüklenici yararına; ( 4. ) bendde açıklanan nedenlerle de davalı ( karşı davacı ) arsa sahipleri lehine BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının ise ( 1. ) bend uyarınca reddine, 97.500.000 TL. duruşma vekillik ücretinin taraflardan karşılıklı olarak alınıp birbirlerine verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 4. bendde belirtilen ifaya ekli ceza yönünden oyçokluğuyla ve diğer bozma nedenleriyle red nedenleri yönünden de oybirliği ile 28.6.2001 gününde karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy