(6762 S. K. m. 12) (3095 S. K. m. 2)
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı ve davalılardan Mahmut Kamçı ve Salih Güven vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Asıl davada, KDV dahil eksik ve kusurlu işler bedeli 904.307.039 TL.nin ödetilmesi istenilmiş, alınan bilirkişi raporunda KDV hariç 765 milyon TL saptanmış, mahkemece 765 milyon TL.nin davalı yüklenicilerden tahsiline karar verilmiş, KDV alacağının ne sebeple reddedildiği karar gerekçesinde gösterilmemiştir. Davacı iş sahibi eksik ve kusurları gidermek için iş ve malzeme bedeli yanında ayrıca KDV ödeyeceğine göre KDV istemekte haklıdır. O halde mahkemece bilirkişiden ek rapor alınarak ne miktar KDV alacağı olduğu hesaplattırılmalı ve taleple bağlı kalınarak sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır. Eksik incelemeyle KDV alacağının reddi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
Öte yandan davada reeskont faizi istenildiği halde mahkemece kanuni faize hükmedilmiştir. Yanlar arasındaki uyuşmazlık PVC plastik doğrama imalatından kaynaklanmakta olup, TTK.nun 12/3 maddesine göre her çeşit imalat ve inşaat işleri ticari iş sayıldığından ve 3095 sayılı yasanın 2/III. md. uyarınca ticari işlerde temerrüt faizi, T.C. Merkez Bankasının kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont faizi oranına göre istenebileceğinden hüküm altına alınan alacağa yasal faiz yürütülmesi doğru olmamış, kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.
3- Karşı davada yükleniciler 3.250.000.000 TL iş bedelinden kalan 1.290.000.000 TL.nin davalıdan alınmasını dava etmişler, davalı iş sahibi borcun tümünün ödendiğini savunmuş, mahkemece 525.000.000 TL.nin ödetilmesine karar verilmiştir.
Taraflar arasındaki sözleşmeye göre 3.250.000.000 TL iş bedelinden 460.000.000 TL.si kapora olarak, ayrıca tarihsiz makbuzla 500.000.000 TL ödenmiş, ödeme şartları kısmına 1.000.000.000 TL ve 1.500 DM alındı yazılmış ve imzalanmış ise de davalı ve karşı davacılar böyle bir ödeme yapılmadığını, sadece verilen 500'er milyon TL.lik iki adet bonoyu icra yoluyla tahsil edebildiklerini, böylece toplam ödemenin 1.960.000.000 TL olduğunu belirterek fazla ödemeyi kabul etmemekte, daha açık anlatımla sözleşmeye yazılan 1.000.000.000 TL.nin iki adet senet karşılığı olduğunu, 1.500 DM karşılığı 250.000.000 TL. ile bilahare tediye edilen 250.000..000 TL karşılığında 500 milyon liralık makbuzun verildiğini ileri sürmektedirler. Bu durumda yazılı belgenin aksini kanıtlamak iddia eden davalı ve karşı davacılara düşeceğinden davacı ve karşı davalı iş sahibine yemin teklif etmek hakları olduğu hatırlatılarak hasıl olacak sonuç çerçevesinde hükme varılması gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeyle kısmen kabul kararı verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda (1.) bentte yazılı nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, temyiz edilen kararın (2.) bentte yazılı nedenlerle davacı ve karşı davalı, (3.) bentte yazılı nedenlerle taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istekleri halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 1.11.2001 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy