(657 S. K. m. 225, Ek m. 34) (818 S. K. m. 161)
Dava: Hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan diğer temyizlerinin reddi gerekmiştir.
2- Davalılardan alınan taahhütnamede, yabancı para üzerinden iki misli cezai şart öngörülmüştür. Taahhütname 27.12.1994 tarihli olup, davalının yurtdışına gönderildiği tarih itibariyle mevzuatımızda dövizli borçlanma sözkonusu değildir. 1.8.1996 tarihinde kabul edilen 4160 Sayılı yasanın 2. maddesi ile 657 sayılı yasaya getirilen ek: 34. maddede "...fıilen döviz olarak yapılmış olan her türlü masraflar aynı döviz cins ve miktarı üzerinden borçlandırılır." hükmü getirilmiştir. Davalı Mehmet, yükümlülüğünü yerine getiremediğinde, taahhütname vermemiş olsaydı, 657 sayılı yasanın 225. maddesince, borcunu %50 fazlasıyla ödeyecekti. Oysa, taahhütnamede yabancı para borcu üzerinden ve iki misli cezai şart öngörülmüştür. Kurumca tek yanlı hazırlanmış ve genel işlem şartı niteliğinde konulan bu orandaki cezai şartıri fahiş olduğu ortadadır. Bu durumda, BK.'nın 161/son maddesince ve hakkaniyete uygun biçimde cezadan indirim suretiyle hüküm tesisi gerekirken, bu yön üzerinde durulmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
3- İİK. 67 maddesi uyarınca borçlunun icra inkar tazminatıyla sorumlu tutulabilmesi için alacağın likid ( muayyen ) olması zorunludur. Ancak, bu durumda borçlunun haksızlığından sözedilebilir. Oysa somut olayda, davalının borcu yargılama ve bilirkişi incelemesi üzerine çıkarılabileceğinden, borcun muayyen olmadığı açıktır. O halde, icra inkar tazminatı isteminin reddi gerekirken, kabulü de isabetli bulunmamıştır.
Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarda ( 2. ) ve ( 3. ) bendlerde açıklanan nedenlerle temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının ise ( 1. ) bend gereğince reddine, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 27.2.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy