(818 S. K. m. 106, 107, 108, 355, 356)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat Orhan Evren ile davalı vekili avukat Suner Dağtekin ve Kemal K. geldiler. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kerre dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davalının temyiz itirazlarına gelince:
Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı cezai şart istemine ilişkindir.
Taraflar arasındaki 4.5.1992 tarihli sözleşmede, davacı kooperatife ait bağımsız bölümlere ilişkin tapuların devri, yapı kullanma izni alınması koşuluna bağlanmıştır.
Yapı kullanma izninden amaç, taşınmazın sözleşmesine ve tasdikli projesine uygun biçimde eksiksiz ve ayıpsız olarak arsa sahibine teslim edilmesidir. Salt, iskan ruhsatının alınması, az yukarıda açıklanan anlamda ifa sayılamaz.
Bu bağlamda, davalı 6.5.1999 günlü cevabi ihtarında, halen dava ettiği eksik ve ayıplı işlerle temerrüt nedeniyle hak kazandığı cezanın ödenmesi halinde tapuların verileceğini bildirmiştir. Bu cevabi ihtara rağmen eksik ve ayıplı işler giderilmemiş ve cezalar da ödenmemiştir. Davalının bu konuda açtığı dava da, tashihi karar isteminin reddi ile 21.5.2001 tarihinde kesin hükme bağlanmıştır. Bu hükme göre; davalı arsa sahibinin, ferağ vermemekte haklı olduğu ve edimini yerine getirmede mütemerrit duruma düşenin de davacı yüklenici kooperatif olduğu kesinleşmiştir.
Bu nedenle, gecikme cezasına dair istemin tümden reddi yerine, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1.) bentte yazılı nedenlerle davacının tüm temyiz itirazlarının reddine; (2.) bent uyarınca hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 250 milyon lira vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 5.6.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy