(818 S. K. m. 83, 159)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı Med. İnş.Hafriyat Nak.Ltd.Şti. vekili duruşma istemiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacılar Bahriye Y. vs. vekili avukat Eyyüp Yaray ile davalı vekili avukat Yılmaz Karademir geldiler. Davacılar Kazım Ç. vs. vekili gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kerre dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Yanlar arasında imzalanan sözleşmenin 25. maddesinde işin 24 ay zarfında teslim edilmemesi halinde dükkan için ödenmesi kabul edilen 900 DM ve daireler için 300 DM'lik alacak gecikmeden doğan zarara karşılık olarak öngörülmüş, 27. maddede her bir arsa sahibi için kabul edilen 10000 DM ise cezai şart olarak kararlaştırılmıştır. Her iki maddedeki miktarların tamamının arsa sahiplerine verilebilmesi için cezai şartı aşan kısım için de gecikme zararının ispatlanması gerekir. Bu bakımdan; sözleşmede aksine hüküm olmamakla mahkemece, gecikme zararının tutarı cezai şarttan az ise sadece 27. maddedeki cezai şart tutarına, daha fazla olduğu takdirde cezai şart tutarı ile aşan kısmına hükmedilmesi (BK. madde 159/2) gerekirken hem cezai şartın hem de gecikme bedelinin tamamının tahsiline karar verilmesi doğru bulunmamış kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.
3-Davacı arsa sahiplerinin sair temyiz itirazlarına gelince; sözleşmedeki gecikme tazminatı ve cezai şart, yabancı para cinsinden kararlaştırılmıştır. Davacı BK.nun 14.11.1990 gün ve 3678 sayılı yasa ile değişik 83. maddesi uyarınca bu para alacağını yabancı paranın fiili ödeme tarihindeki Türk lirası karşılığını talebe hakkı bulunmaktadır. Davada da bu şekilde istemde bulunulduğuna göre, mahkemece hesaplanacak yabancı para alacağının fiili ödeme tarihindeki TL. karşılığına hükmedilmelidir. Aksine uygulama talep ve yasaya aykırıdır.
Davada davacı arsa sahiplerinin aynen ifaya izin istemi de bulunmaktadır. Mahkemece bu konuda müsbet menfi bir karar verilmemesi de yerinde değildir.
4-Mahkemece ortada üç ayrı dava olduğu halde tek bir dava varmış gibi hüküm tesisi de usule aykırıdır.
Sonuç: Yukarıda 1. bendde yazılı nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince hükmün temyiz eden davalı yararına, 3. bent uyarınca davacı arsa sahipleri ve 4. bentte yazılı sebeplerle de taraflar yararına BOZULMASINA, 250.000.000 Tl. duruşma vekillik ücretinin davacı arsa sahiplerinden alınarak davalı yükleniciye, 250.000.000 TL. duruşma vekillik ücretinin de davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacılar Bahriye, Keşife, Fethiye, Münevver, Adife ve Ali'ye verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcının istekleri halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 13.6.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy