(6762 S. K. m. 23) (213 S. K. m. 229, 230) (2004 S. K. m. 67)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davacı tarafın faturaları TL. cinsinden düzenlenmiş ve davalının ticari defterlerine kaydedilmiş olmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2-İcra takibine konulan alacağın bir bölümü vade farkına ilişkindir. Davalıya gönderilen ve itiraza uğramayan faturaların alacak bölümünde vade farkı olarak bir miktar gösterilmemiş olup faturanın altına 8 günü geçen ödemeler için vade farkı uygulanacağına dair ibareye yer verilmiştir. Bu şekilde düzenlenen ve ticari defterine işlenen faturalara itiraz edilmemiş olması 27.6.2003 gün, 2001/1 E., 2003//1 K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca vade farkı isteminin kesinleştiği sonucunu doğurmaz. Y.H.G.K.nun 24.9.2003 gün ve 2002/19-449 Esas, 2003/491 Karar sayılı içtihadı da bu doğrultuda oluşmuştur. Bu nedenle vade farkı alacağına ilişkin istemin reddi yerine kabulü doğru olmamıştır.
3-Öte yandan vade farkına, alacağın esasına ve işlemiş faize yönelik davalı itirazları haksız sayılamayacağından % 40 tazminata hükmedilmesi de dosya kapsamına aykırı olup kararın bozulması uygun bulunmuştur.
Sonuç: Yukarıdaki ( 1. ) bendde açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, ( 2. ) ve ( 3. ) bendler gereğince hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 25.9.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy