(818 S. K. m. 106, 355)
Dava : Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Yanlar arasındaki uyuşmazlık, Borçlar Yasasının 355.maddesinde tanımlanan eser sözleşmesinin bir türü olan ve E 7.Noterliğince doğrudan düzenlenen 1.3.2000 tarih ve 5028 yevmiye numaralı Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Yüklenici davalı, yanlar arasındaki sözleşmenin 3.maddesi gereğince, inşasını yüklendiği A ve B Bloklarındaki 10 adet dairenin 31.12.2000 tarihine kadar davacı arsa sahiplerine teslimini ve teslimde gecikme halinde ise geçen her ay için arsa sahiplerine ait dairelerin her birine aynı çevrede emsal bir kaloriferli daire kirası kadar kira ödemesini yüklenmiştir.
Davacılar, dairelerin tesliminin gecikmesi sebebiyle, teslim tarihinden geçerli olmak üzere altı aylık kira tazminatı tutarı olan ( 7.200.000.000 ) TL.nın ödetilmesini istemiştir. Mahkemece, 2 adet dairenin yanlar arasındaki sözleşmede kararlaştırılan 31.12.2000 teslim tarihinden önce davacılar tarafından satılmış olduğu kabul edilerek, her ay ( 100.000.000 ) TL. olmak üzere 31.12.2000 ila 30.6.2001 tarihleri arasındaki gecikme süresi için ( 8 ) adet dairenin getirilebileceği kira tazminatını belirleyen 26.11.2001 günlü bilirkişi raporu hükme dayanak alınarak ( 4.800.000.000 ) TL. kira tazminatının ödetilmesine karar verilmiştir.
Eserin, sözleşmede kararlaştırılmış olan iş süresi sonunda yani teslim tarihinde, sözleşme hükümlerine, fen ve sanat kurallarına uygun olarak imal edilip iş sahibine teslim edilmesi, yüklenicinin "özen borcu" gereğidir ( BK.md.356 ). Yüklenicinin teslim borcunu yerine getirmede temerrüdü halinde, iş sahibi Borçlar Yasasının 106.maddesindeki seçimlik haklarından birisi olan gecikmiş ifa ve gecikmiş ifa ile birlikte gecikme tazminatı isteme hakkını kullanabilir. Somut olayda da, davacılar bu haklarını kullanmışlardır.
Yüklenici davalı, inşasını yüklendiği arsa sahiplerine ait ( 8 ) adet dairelerin tesliminde 31.12.2000 tarihinde borçlu temerrüdüne düştüğü halde; yanlar arasında "tutanaktır" başlıklı ve 29.5.2001 günlü adi yazılı ek sözleşme yapılmış ve bu sözleşme tarihinden itibaren işin teslimi için davacı arsa sahiplerince, yükleniciye ( 15 ) gün ek süre verilmiştir. Bu sözleşme kapsamına göre de, A ve B Bloklardaki davacılara ait dairelerin tesliminin 14.6.2001 tarihine kadar uzatılmış ve bu tarihten önceki gecikme süresinin haklı nedenlerle olduğuna yönelik olarak yanların iradelerinin birleştiğinin kabulü gerekir. Saptanan ve hukuksal durum bu olunca da; yüklenici, 14.6.2001 tarihinde teslim borcunun ifasında temerrüde düşmüş bulunduğundan, mahkemece bu tarih ile dava tarihi olan 20.6.2001 tarihi arasındaki altı günlük gecikme süresi için ( 8 ) adet dairenin getirebileceği kira tazminatına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne ve ayrıca kabul şekli bakımından da dava tarihi aşılarak 30.6.2001 tarihine kadar ki süre içinde kira tazminatı ödetilmesine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz itirazlarının kabulüne ve hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 30.10.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy