(1086 S. K. m. 74, 438) (3095 S. K. m. 1, 2)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava ve ıslah dilekçelerinde talep edilen alacağa oran belirtilmeksizin reeskont faizi yürütülmesi istenmiş, mahkemece hüküm altına alınan alacağa %70 ve tahsil tarihine kadar değişen oranlarda avans faizi yürütülmüştür.
18.12.1999 tarihli resmi gazetede yayınlanarak 1.1.2000 tarihinde yürürlüğe giren 4489 sayılı kanunla, 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizi Hakkındaki Kanunda değişiklik yapılarak 1. maddede düzenlenen kanuni faiz reeskont faizine, 2. maddede düzenlenen reeskont faizi avans faizine dönüştürülmüştür. Diğer bir deyişle yasal faiz reeskont faizine eşitlenmiştir. Davacı, alacağa reeskont faizi yürütülmesini talep ettiğinden HUMK.74. madde uyarınca talep ile bağlı kalınarak dava ve ıslah tarihlerinde geçerli olan %60 ve değişen oranlarda reeskont faizine hükmedilmesi gerekirken, faizin mahiyetinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde avans faizine hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de değinilen yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK. 438/VII. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Sonuç: Yukarıda (1.) bentte yazılı nedenlerle davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2.) bentte açıklanan sebeple kararın hüküm fıkrasının 1.bent ikinci ve üçüncü satırlarında yer alan %70 ve tahsil tarihine kadar değişen oranlarda avans faizi oran ve kelimelerinin çıkarılarak yerine %60 ve tahsil tarihine kadar değişen oranlarda reeskont faizi oran ve kelimelerinin yazılmasına, hükmün değiştirilmiş bu şekli ile düzeltilerek ONANMASINA, 49.070.000 lira temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 10.12.2003 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY YAZISI:
Dava, 2001/2862 sayılı fiyat farkı kararnamesine dayalı alacak istemine ilişkindir.
Yanlar arasında imzalanan sözleşmenin 19.maddesinde bu iş için sözleşme ile tayin edilen bedelden fazla para ve süre uzatımı verilemeyeceği belirtildiği gibi, ihaleden evvel çıkmış veya sonradan çıkacak fiyat farkı kararnameleri bu sözleşmeye uygulanmayacak, hiçbir nam altında fiyat farkı ödenmeyecektir denilmek suretiyle işin bedelinin götürü olduğu kabul edilmiştir.
B.K.nun 365. maddesi uyarınca götürü bedelin artırılabilmesi için gerekli şartların oluşup oluşmadığı konusunda bir araştırma yapılmamıştır. Kararnameler sözleşmenin eki olarak kabul edilmediğinden 2001/2862 sayılı kararname davada doğrudan uygulanamaz.
Kararnamelerle ilgili olarak çıkartılan 24.11.1986 gün ve 2/2 sayılı İçtihadı Birleştirme kararında, kararnamelerin uygulanıp uygulanmayacağı sonuçta hakimin takdirine bırakılmıştır.
Üç ayda teslimi gereken götürü bir işte, davacının fiyat farkına hak kazanıp kazanmadığının tespiti için yeterli inceleme yapılmalı, gerçektende davacının fiyat farkı almasını haklı kılacak bir mağduriyeti söz konusu ise o takdirde dava kabul edilmelidir (15.H.D.17.3.2003 gün ve 2002/4636 E. 2003/1326 K. vs. kararları).
Eksik incelemeyle davanın kabulü yerinde değildir. Aksine oluşan çoğunluk kararına katılmıyoruz. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy