(2004 S. K. m. 67)
Dava ve Karar: Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili; davalı şirkete ait işyerinde daha önce leasing ödemesi yolu ile bir kısım ahşap ürünlerin montajının gerçekleştirildiğini, aralarındaki ticari ilişki devam ederken davalının yine aynı işyerinde kullanılmak üzere çelik ürün siparişinde bulunduğunu, 9 adet sevk irsaliyesi ile bu ürünler demonte vaziyette davalı şirkete gönderilmiş ve teslim edilmiş olup firma çalışanı montajcı C. A. tarafından montajının gerçekleştirildiğini, bu ürünlerin bedelinin de daha önceki ürünler gibi leasing kurumu aracılığı ile ödeneceği kabul edilerek fatura kesilmediğini, mahkeme aracılığı ile tespit ettirilen bu mallar bedelinin davalı tarafından da ödenmediğini, girişilen icra takibine de haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve %40 icra-inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.
Davalı vekili cevabında; davacı marketin raf ve tezgahlarını düzenleme işini üstlenmiş olup yapılan işin bir bütün olduğunu, ahşap-çelik olarak ayrılmadığını, yapılan iş ve anlaşma bedeli olan 13.771.019.135 TL. nın Kuveyt Türk Evkaf Finans Kurumu A.Ş. aracılığı ile ve leasing yolu ile 11.2.1999 tarihli fatura ile ödendiğini, bunun dışında davacının bir alacağı olmadığını iddia ederek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davacının leasing ödemesi dışında ayrıca iş yaptığını ve teslim ettiğini, alacağı olduğunu kanıtlayamadığından dava reddedilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Yanlar arasında düzenlenen 19.2.1999 tarihli sözleşme ile davacı yüklenici, davalı iş sahibine ait marketin reyon, raf ve tezgahlarının yapım işini 30.300 DM karşılığında üstlenmiş, sözleşmenin altında fatura adresi olarak Kuveyt Türk Evkaf Finans Kurumu A.Ş.'nin adresi gösterilmiştir. Aynı tarihli bazı menkul malların alımı için düzenlenen sözleşme bedeli 10.036 DM.'dir. 1.3.1999 ve 28.5.1999 tarihli iki sözleşme daha (969.60 DM ve 432.40 DM tutarlı) mevcuttur. Davacı sözleşme konusu olan bu işlerle ilgili olarak 11.2.1999 tarihli ve 880647 sayılı faturayı düzenlemiş, Taşınabilir ahşap mağaza raf bedeli olarak KDV dahil 13.771.019.135 TL. olan fatura bedeli davalı iş sahibinin kiracı, Kuveyt Türk Evkaf Finans Kurumu A.Ş.'nin kiralayan sıfatıyla imzaladığı 7.4.1999 tarihli Düzenleme Şeklinde Finansal Kiralama Sözleşmesi gereğince kiralayan tarafından davacıya ödenmiştir. Davalı yapılan işin bir bütün olduğunu, ahşap-çelik ayrımı yapılamayacağını, yapılan tüm işin bedelinin de davacıya ödendiğini savunmaktadır. Davacı ise davalının ayrıca çelik eşya ürün siparişinde bulunduğunu, 9 adet sevk irsaliyesi ile ürünler demonte olarak gönderilip kendi elemanı olan kişi tarafından monte edildiğini ileri sürmüştür. Davacı tarafından ibraz edilen sevk irsaliyelerinde davalının imzası bulunmamaktadır. Ancak davadan önce davacı talebi ile ve Silifke Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/105 D.iş dosyası ile yaptırılan tespitte 37.833.79 DM tutarında malların işyerinde mevcut olduğu saptandığından tespite konu olan bu malların yanlar arasında imzalanmış olan 4 adet sözleşme kapsamında olup olmadığı, bu malların imzasız irsaliye içeriklerinde geçen mallarla aynı olup olmadığı gerektiğinde mahallinde keşif de yapılarak bilirkişiye incelettirilmeli ve bu konu açıklığa kavuşturularak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Bu yönde bir bilirkişi incelemesi yaptırılmadan mali müşavirden rapor alınmak suretiyle yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 17.05.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy