(1086 S. K. m. 74, 236) (818 S. K. m. 366)
Dava ve Karar: Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat H.D. ile davalı vekili avukat A.E. geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kerre dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davacı vekilinin 30.5.2002 günlü dilekçesiyle içeriğini doğruladığı delil başlangıcı niteliğindeki belgede davacı asil davalıdan olan kalan alacağını 4.580.600.000 lira olarak kabul etmiştir. Gerçekten, davacı vekili de anılan dilekçesinde işin yapıldığı 1997 yılı fiyatlarıyla alacaklı olunan tutarın bu miktar kadar olduğunu beyan etmektedir. Taraflar arasında aksinin kararlaştırıldığı yazılı bir sözleşme olmadığından eser bedeli dava tarihine eskale edilerek istenemez (BK. madde 366). Davacı asil ve vekilinin ikrar niteliğindeki beyanları (HUMK. 236. madde) gözetilerek 4.580.600.000 liranın hüküm altına alınmasıyla yetinmesi gerekirken açıklanan olgular gözardı edilerek davanın yazılı olduğu şekilde kabulü bozmayı gerektirir.
Kabule göre de; yine davacı vekili 30.5.2002 tarihli dilekçesinde istemin 7.739.640.000 lira üzerinden kabulünü talep etmişken, talebin aşılması suretiyle (HUMK. 74. madde) 10.740.052.000 liranın hüküm altına alınması da yanlıştır.
Sonuç: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca temyiz olunan hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 375.000.000 lira Yargıtay duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 10.06.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy