(2004 S. K. m. 105, 143, 280/2)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili geldi. Müdahil ve davalılar vekili gelmediler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kerre dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Dava, niteliği itibariyle İİK.nun 277 ve devamı maddelerinde düzenlenen tasarrufun iptali davasıdır. İptal davasının koşullarından biri alacaklının elinde kesin ( İİK. 105/1, 143 )veya geçici ( İİK. 105/II )aciz belgesinin bulunması gereğidir. Kesin veya geçici aciz vesikasının bulunması iptal davasının açılması için bir önkoşul ise de, bunun davanın açılmasından önce alınması zorunlu değildir. Davanın açılmasından sonra alınabileceği gibi, temyiz aşamasında ve hatta bozmadan sonra bile alınıp ibraz edilmesi yeterli olur. Bu husus dava ekonomisine uygun olup Daire'mizin yerleşmiş uygulaması da bu yoldadır.
Somut olayda davacı alacaklı yargılama sırasında, 16.4.2002 tarihli kesin aciz belgesini alarak dosyaya ibraz etmiş olup, bu durumda dava ön koşulu yerine gelmiş olmakla işin esasına girilerek, tasarrufun iptalinin diğer şartlarının oluşup oluşmadığı mahkemece araştırılmalı ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.
Kaldı ki, davalı 3. kişi borçlunun kayınbiraderi olup İİK. ( değişik )280/2. maddesine göre yapılan tasarrufun mal kaçırma amacına yönelik olduğunu 3. şahsın bildiği farz olunur. Bunun hilafını ise 3. şahıs ancak İİK.nun 279/son maddesine göre ispat edebilir. Öte yandan İİK.nun 278/II. maddesindeki sürenin burada uygulanması mümkün olmayıp, İİK. 280/I. maddesinin ikinci cümlesindeki 5 yıllık süre de olayda geçmemiştir. Tüm bu nedenlerle, dava ön şartı gerçekleştiği ve yasada öngörülen sürelerin de geçmediği gözetilerek işin esasına girilerek uyuşmazlığın çözülmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 400 YTL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 3.2.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy