(2004 S. K. m.277) (4389 S. K. m.14/5-d)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı T. San.Tic.A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Dava İcra İflas Yasasının 277 ve devamı maddelerinde düzenlenen tasarrufun iptali istemine ilişkindir.
Davacı E. Bankası A.Ş., dava ve inceleme tarihleri itibariyle fon bankası ya da yönetimi fona devredilen bankalardan değildir.
Yerel mahkemede yapılan yargılama sonucunda 4389 Sayılı Bankalar Yasasının 4672 Sayılı Yasayla değişik 14/5-d maddesi uyarınca davaya İstanbul 1 veya 2'nci Asliye Ticaret Mahkemesinde bakılması gerektiği gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, bu nedenle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı T San.ve Tic.A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.
Uyuşmazlık 4389 sayılı Bankalar Yasasının 4672 Sayılı Yasa ile değişik 14/5-d maddesinde yer alan hükmün çekişmenin niteliği ve bankanın durumu ne olursa olsun bankaların davacı olduğu tüm davalar yönünden uygulanıp uygulanmayacağı noktasında toplanmaktadır.
4389 Sayılı Bankalar Yasasının 12.5.2001 gün ve 4672 sayılı ve son olarak da 12.12.2004 gün ve 5020 sayılı yasayla değişik 14/5-d maddesinde "bankalar ile fon ve bankaların iflas idareleri tarafından açılacak hukuk davalarına Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından bakılır. O yerde birden fazla Asliye Ticaret Mahkemesi bulunması halinde bu davalar 1 ve 2 numaralı Asliye Ticaret Mahkemesinde görülür" hükmü yer almaktadır.
Bu açık ifade de göstermektedir ki, anılan mahkemelerin görev ve yetki sınırlarının belirlenmesinde yasa koyucunun amacı; davacısı banka olan ve Bankalar Yasasının uygulanmasından doğan hukuki uyuşmazlıkların çözüm yerinin belirlenmesi ve bu yolla ihtisaslaşma sağlanarak hükümlerde doğruluk ve yargılamaya hız kazandırılmasına yöneliktir. Bankalar Yasasında yer alan anılan düzenlemenin çok geniş bir yoruma tabi tutulmaması, sadece Bankalar Yasasından kaynaklanan davalarda, bankanın davacı olması durumunda uygulanması gerekir.Somut olayda davanın hukuksal dayanağı İİY.nın 277 ve devamı maddeleri olup hukuki uyuşmazlığın Bankalar Yasasından kaynaklanmadığı yerel mahkemenin görev alanında bulunduğu anlaşılmaktadır.
Bu bakımdan; açıklanan olgular gözden uzak tutularak yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi isabetli olmamış hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda yazılı nedenlerle kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı T San.Tic.A.Ş.'ye geri verilmesine, 9.11.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy