(1086 S. K. m. 533) (818 S. K. m. 104)
Dava: Davacı Atilla Doğan İnş. A.Ş. ile davalı EGO Genel Müd. arasında çıkan anlaşmazlığın çözülmesi için seçilen Hakem kurulu tarafından verilen 8.4.2004 tarihli kararın temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiş ve dosya Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesince 1.7.2004 tarih ve 2004/286 D.İş sayılı yazı ile gönderilmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat Gökhan Özbilgin ile davalı vekili avukat M.Ali Alan geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kerre dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Yanlar arasında imzalanan 26.10.1992 tarihli sözleşmenin Genel Şartlar Bölümünün ( İhtilafların Çözümlenmesi-Hakemlik ) başlıklı 45. maddesinde Hakem Kurulu'nun ihtilafları HUMK.nun Tahkim Hükümleri dairesinde T.C. Yasalarına göre çözümleyecekleri hükme bağlanmış olduğundan, Y.İ.B.Hukuk Genel Kurulu'nun 28.1.1994 gün ve 1993/4 Esas, 1994/1 Karar sayılı İ.B.K. uyarınca Hakem Kararının gerek esastan ve gerekse usuli açıdan hukuk kurallarına ve sözleşmeye uygun olup olmadığının incelenmesi gerekmiştir.
1- Hakemlerce toplanan delillere, sözleşme hükümlerine ve dosya kapsamına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2- Yanlar arasında imzalanan sözleşmenin özel şartlar 10.2. maddesinde işin durdurulması yönünden oluşacak zararların bu sürede düzenlenecek hakedişlerde gösterileceği yazılmıştır. Dava dışı Aykome tarafından işin 31.7.1998 ile 20.4.1999 tarihleri arasında durdurulduğu, bu konuda alınan karardan anlaşılmaktadır. İşe yeniden başlanılmasından sonra davacı yüklenici, davalı idareye verdiği 26.7.1999 tarihli dilekçesinde işin Aykome tarafından 31.7.1998 ile 20.4.1999 tarihleri arasında durdurulmuş olması nedeniyle bekleme süresinden dolayı oluşan alacak taleplerinden şartlı olarak feragat etmiştir. Bu yazıda geciken süre için süre uzatımı verilmesi, işin yeniden revize programının yapılması ve işletmeye alınan bölümlerin kısmi geçici kabulünün yapılması talep edilmiştir. Bu talep üzerine davalı idare encümenince verilen kararda süre uzatımı ve iş programının yeniden revize edilmesi talepleri kabul edilmiş, ne var ki geçici kabul tarihi ile ilgili olarak bir işlem yapılmamıştır. Davacı yüklenici 26.7.1999 tarihli feragat beyanını davalı EGO'ya gönderdiği 5.1.2000 tarihli yazısında da teyit etmiş, daha sonra işin geçici kabulü, "itibar tarihi 22.1.1999 olarak kabul edilmek suretiyle" 7.11.2001'de yapılmış, davacı yapılan bu işleme de karşı çıkmamıştır. Bu durumda davacının 26.7.1999 tarihli feragat dilekçesinden dönmediği ve idarece şartları kısmen ve geç olarak yerine getirilen bu işlemlere karşı çıkmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacı tarafından açılan davadaki ruhsat bedelleri ve CD yazılımlarına ilişkin alacak kalemlerinin dışında kalan ( beklemeden doğan zararlara dair davanın ) tamamen reddi gerekirken 26.7.1999 tarihli feragat beyanı dikkate alınmadan davanın kabulü doğru olmamıştır.
Öte yandan Hakemlerle davacı arasında imzalanan ücret sözleşmesi dayanak yapılarak ücret takdiri cihetine gidilmiştir. Oysa Hakemler ücretin taraflarca kabul edilmemesi durumunda tek taraflı olarak Hakem ücretini belirleyemezler. Bu anlaşmanın davacıyı bağlayacağı düşünülse bile davalı imzalamadığı bir sözleşmede kararlaştırılan ücretten sorumlu tutulamaz. Olayda ücret anlaşmasında davalı yer almadığı için hakem ücretinin mahkemece tayin olunması 13.5.1964 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğidir. Belirtilen sebeplerle Hakem ücretinin tayinine ilişkin davalının temyiz itirazları da yerinde bulunmakla kararın davalı yararına bozulması gereklidir.
3- Davacının temyiz itirazlarına gelince;
Davalıya gönderilen 7.1.2002 tarihli ihtarda 118.428 USD'nın ödenmesi talep edilmiş olup, bu miktar açısından davalı ihtarın davalıya ulaştığı tarihte temerrüde düştüğünden bu kısım alacak bakımından dava tarihinden faiz yürütülmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.
Sonuç: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, Hakem kararının 2. bent uyarınca temyiz eden davalı EGO Genel Müdürlüğü, 3. bent gereğince de davalı Atilla Doğan İnş. A.Ş. yararına BOZULMASINA, 400,00'er YTL duruşma vekillik ücretinin taraflardan karşılıklı olarak alınarak, duruşmada vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcının istekleri halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 21.2.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy