(1086 S. K. m. 284)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-karşı davalı vekili avukat Turhan Karataş ile davalı-karşı davacı vekili avukat Yusuf Kaya geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davada istenen, 30.5.1998 tarihli sözleşme uyarınca imal edilen kapı doğramalarının eksik ve kusurlarının giderim bedelinin tazmini, yine 6.3.1998 tarihli sözleşmeyle yapılan işlerden fazla ödeme ile kusurlu işler bedelinin tazminine karar verilmesidir.
Davalı, 30.5.1999 tarihli sözleşmede imzası bulunmadığından bağlayıcılığı olmadığını, 6.3.1998 tarihli sözleşmenin ise 1998 yılı için geçerli olduğunu, oysa ödemelerin 1999 yılında yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuş, birleşen davasında ise iş bedelinden kalan 3.933.148.791 TL.nin tahsilini istemiştir.
Mahkemece, alınan bilirkişiler raporlarına göre asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiş, karar davalı ve birleşen davanın davacısı tarafından temyiz edilmiştir.
Gerçekten 30.5.1999 tarihli sözleşmede davalı yüklenicinin imzası yoktur. Kooperatifin tek taraflı imzasıyla düzenlenen sözleşmenin davalıyı bağlamayacağı açıktır. Tarafların imzaladığı 6.3.1998 tarihli sözleşmede ise, kararlaştırılan fiyatların 1998 yılı için geçerli olduğu kabul edilmiştir. Gerek davacının 30.5.1999 tarihli sözleşmeye dayanması ve gerekse davalı savunmasına göre pencere imalatının 1998 yılında, kapıların ise 1999 yılında gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Nitekim hükme esas bilirkişi raporunda da kapıların 1999 yılında yapıldığı sözleşme fiyatları 1999 yılına eskale edilerek kapıların nefaset, eksik ve kooperatifçe yapılan masrafların da mahsubuyla 11.233.148.791 TL davalının hakettiği bedel bulunmuştur. Kooperatifin toplam ödemesi alınan muhasebeci raporunda 16.150.000.000 TL. bulunmuş dava buna göre sonuçlandırılmıştır. Oysa davalı bu ödemelerin içinde dava konusu yapılmayan pencerelerle ilgili olanların da yer aldığını, 4.500.000.000.TL ödeme makbuzunun çeklere karşılık verildiğini, mükerrerlik bulunduğunu savunmaktadır. Bilirkişi raporunda pencere imalat bedelleri hesaplanmadığı halde kooperatifin toplam ödemesinin mahsubuyla hükme varıldığı görülmektedir. O halde mahkemece yapılması gereken iş, 6.3.1998 tarihli protokole göre pencere imalatları da ayrıca belirlenmek, davalı yüklenicinin toplam alacağından kooperatifçe yapılan tüm ödemelerle -davalının mükerrerlik iddiası üzerinde durulup incelenmek suretiyle- asıl ve birleşen dava bakımından sonuca varmak olmalıdır. Bu hususta bilirkişilerden ek rapor alınıp davalı itirazları üzerinde durulmadan eksik incelemeyle hüküm kurulması bozmayı gerektirir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ve birleşen davanın davacısının temyiz itirazları kabul edilerek kararın BOZULMASINA, 400,00 YTL duruşma vekalet ücretinin davacı-karşı davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalı-karşı davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-karşı davacıya geri verilmesine, 30.05.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy