(6762 S. K. m. 12, 21)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar ve davalı Mustafa vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Dava kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca eksik iş ve nefaset bedeli, gecikme tazminatı, muarazanın men'i ve kira kaybı alacağının tahsili istemlerine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacılar ve davalı Mustafa vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm, davacıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2- Yanlar arasında adi yazılı şekilde düzenlenen ve tapuda pay devri ile geçerli hale gelen tarihsiz Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi ile inşaatın ruhsat tarihinden itibaren 30 ayda bitirilip teslim edileceği, bir dükkan ile üç dairenin arsa sahiplerine ait olduğu kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin e bendine göre iskan izni alınması yükümlülüğü davalı yüklenicilere aittir. 15.3.1993 inşaat ruhsat tarihine göre teslim tarihi 15.9.1995 olmaktadır. Dava tarihi itibariyle arsa sahiplerine bırakılan 10 nolu bağımsız bölüm ile dükkanın iskan izni alınmadığı çekişmesizdir. Bu yerlerin arsa sahiplerince kullanıldığı ve fiilen teslim alındığı da kanıtlanmamıştır.
Bu durumda sözü geçen daire ve dükkanın süresinde bitirilip iskan izni alınarak teslim edilmemesi nedeniyle 15.9.1995 teslimi gereken tarihten itibaren dava dilekçesinde talep edilen süreler ve bilirkişi raporları da dikkate alınarak gecikme tazminatı ve kira kaybına da hükmedilmesi gerekirken hiçbir gerekçe gösterilmeden bu taleplerin reddi doğru olmamıştır.
3-Yanlar arasındaki uyuşmazlık inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmıştır. TTK. nun 12/3.maddesine göre her çeşit imalat ve inşaat işleri ticari iş sayılmıştır. Aynı Kanunun 21.maddesinin 2.fıkrası da dikkate alındığında davacıların 3095 sayılı Yasanın 2/III. maddesi uyarınca reeskont faizi istemi yerinde olup kabul edilen alacaklar için dava tarihinden 31.12.1999 tarihine kadar değişen oranlarda reeskont, 1.1.2000 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi uygulanması gerekirken, mahkemece yasal faize hükmedilmesi de doğru olmamıştır.
Mahkemece kararının belirtilen nedenlerle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı Mustafa'nın tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3. bentler uyarınca kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 150,90 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Mustafa'dan alınmasına, ödedikleri temyiz peşin harcının istekleri halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 08.12.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy