(818 S. K. m. 355)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat Erhan T. ile davalı vekili avukat Hasan U. geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Dava dilekçesinde davalı yüklenicinin üstlendiği klima montaj işini hatalı yapmasından dolayı davacıya ait otelde yangın çıktığı iddia edilerek, bu yangın nedeniyle uğranılan zarar karşılığı tazminatın tahsili, ayrıca iş bedeli karşılığında davalıya verilen çek bedelinin tazminat miktarından mahsubu talep edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
Davalı vekilinin temyizine gelince;
2- Taraflar arasında klima montaj işiyle ilgili BK'nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinin varlığı ve davacının otelinde çıkan yangın sonucu zararın oluştuğu hususlarında ihtilaf bulunmamaktadır. Uyuşmazlık yangının klimaların montajının hatalı olarak yapılıp yapılmadığı ve yangının bu nedenle meydana gelip gelmediği hususundadır.
Olaydan hemen sonra düzenlenen Manavgat Belediyesi İtfaiye Amirliği'nin 20.04.1998 günlü yangın raporunda yangının klimada biriken toz ve bakımsızlık sonucu oluşan elektrik kontağından çıktığı açıklanmış ise de, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporlarında yangının klimadan çıktığına dair herhangi bir açıklama bulunmamaktadır. 09.12.2002 tarihli bilirkişi kurulu raporunda dosyadaki bilgi ve delillerin söz konusu olan yangının gerçek nedeninin bilimsel ve kesinlikle belirlenmesi için yeterli olmadığı, olayda tarafların yangın riskini artırıcı eylemleri nedeniyle sorumlu ve kusurlu görülebilecekleri açıklanmış, 08.11.2004 günlü diğer bilirkişi ek raporunda da 09.12.2002 günlü raporda açıklandığı gibi tarafların yangının çıkmasında eşit derecede kusurlu oldukları kabul edilmiş, mahkemece bu raporlar esas alınarak hüküm kurulmuştur.
Davalının tazminat ile sorumlu tutulabilmesi için, zarar ve zararı doğuran olayın varlığının yanı sıra zararı doğuran olay ile davalının eylemi arasında uygun illiyet bağının bulunduğunun da davacı tarafından kanıtlanması gerekir. Yargılama sırasında alınan tüm bilirkişi raporlarında yangının klimanın hatalı montajından çıktığına dair herhangi bir bulgudan bahsedilmemiştir. Yangının klimadan çıkma ihtimalinin bulunduğu düşüncesi davalının sorumluluğu için yeterli bir neden oluşturmaz. İtfaiye raporu ise bu hususu ispat için yeterli kabul edilemez. Bu nedenle ispat olunamayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru olmamıştır.
Kabule göre de, iş bedelinden dolayı verilen 105.000 USD miktarındaki çekin alacak miktarından mahsubu talep edildiği ve anılan çekin ödenmemesi için ihtiyati tedbir kararı verildiği gözönüne alındığında çek bedelinin alacaktan mahsup edilmemiş olması da usul ve yasaya aykırı bulunmuş, kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda yazılı nedenlerden dolayı 1. bent uyarınca davacının tam temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, 500,00 YTL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 15.03.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy