(818 S. K. m. 101) (492 S. K. m. 13) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davalı-k.davacı İçişleri Bakanlığı Emniyet Müdürlüğü vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-k.davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2- Temerrüt faizine hükmedebilmek için alacağın muaccel olması yetmez, ayrıca davalının davacı tarafından direngen duruma düşürülmesi gerekir (BK. m.101). Davadan önce, davacı ve birleşen davada davalı yan; davalı ve birleşen davada davacı olan Bakanlığı mütemerrit duruma düşürdüğünü ispat edemediği gibi, bozma öncesi ilk kararda alacağa dava tarihinden faiz yürütüldüğü halde kararı temyiz etmediğinden, temerrüt faizinin dava tarihinden itibaren yürütülmesi gerekirken, 18.04.2002 tarihinden itibaren hükmedilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de düşülen bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK. nun 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Sonuç: Yukarıda 1. bent uyarınca davalı ve birleşen davada davacı Bakanlık vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle mahkeme kararının hüküm fıkrasının üçüncü satırında yer alan 18.04.2002 tarihinin çıkarılarak yerine, 18.09.2003 dava tarih ve kelimesinin yazılmasına ve hükmün değiştirilmiş bu şekliyle düzeltilerek ONANMASINA, 21.1.1982 sayılı Kanunla değiştirilen 492 Sayılı Harçlar Kanununun 13. maddesine eklenen J bendi gereğince davalı-k.davacı İçişleri Bakanlığı'ndan harç alınmasına yer olmadığına, 14.06.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy