(4721 S. K. m. 950) (818 S. K. m. 364)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Asıl ve birleşen dava, hapis hakkının haksız kullanılması nedeniyle uğranılan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Türk Medeni Kanunu'nun 950/1. maddesinde alacaklının, borçluya ait olup onun rızasıyla zilyedi bulunduğu taşınırı veya kıymetli evrakı borcun muaccel olması ve niteliği itibariyle bu eşyanın alacak ile bağlantılı bulunması halinde borç ödeninceye kadar hapsedebileceği hüküm altına alınmıştır. 16.12.2005 havale tarihli olup davacı yanca benimsenerek itiraz edilmeyen bilirkişi kurulu raporunda aracın ikinci onarımı nedeniyle yüklenicinin düzenlenen faturanın 4.314.768.120 TL.lik kısmını istemekte haklı olduğu, davacının bakım ve onarım nedeniyle bu miktarda davalıya borçlu bulunduğu belirtilmiştir. İş tamamlanıp teslime hazır hale geldiğinden BK.nun 364. maddesine göre alacağın istenebilir (muaccel) olduğu ve hapis hakkı kullanılan aracın tamirinden doğması nedeniyle alacakla bağlantılı bulunduğu da ortadadır.
Bu durumda her ne kadar davalı yüklenici ilk onarımda edimini kısmen ayıplı ifa etmesi sebebiyle ikinci kez arızalanarak servise getirilen araçtaki arızanın giderilmesi için gerekenden daha fazla onarım işlemi yapmış ise de, davalı yüklenici ayıplı ifa nedeniyle ortaya çıkan arızanın giderilmesini aşan iş kısmının bedelini istemekte haklı olduğu ve bu bedeli de davacı iş sahibi ödemekten kaçındığı, yani davalı yüklenici faturadaki kadar olmasa dahi ikinci tamir nedeniyle iş bedeline hak kazandığı ve ödenmediğinden hapis hakkını kullanmakta haklıdır. O halde yüklenicinin hapis hakkını kullanmakta haklı bulunması sebebiyle araç kiralama bedeli istenemeyeceğinden birleşen davanın da reddine karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu kısmen kabul kararı verilmesi doğru olmamış, bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 12.06.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy