(818 S. K. m. 359)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Dava, iş bedelinin tahsili istemiyle açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı iş sahibi şirketin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davacı yüklenicinin temyiz itirazlarına gelince; davacı yüklenici tarafından 1207 adet gömlek dikilerek davalı iş sahibi şirkete 18.11.2003, 22.11.2003 ve 05.12.2003 tarihli sevk irsaliyeleri ile teslim edilmiştir. Davalı iş sahibi şirket 13.01.2004 tarihinde iade faturası düzenleyerek davacı yükleniciye göndermiş, davacı yüklenici de 15.01.2004 tarihli ihtarname ile iş sahibinin iade faturasını kabul etmediğini belirterek, iş sahibine iade etmiştir.
Dosyada bulunan tekstil mühendisi Aysel korkmaz tarafından düzenlenen 04.07.2006 günlü bilirkişi raporunda, gömleklerdeki dikiş hatalarının açık ayıp niteliğinde olduğu bildirilmiştir. Yargılama sırasında dinlenen davalı tanıklarının beyanlarından gömleklerin teslim alınınca kontrol edildiği anlaşılmaktadır. Borçlar Kanunu'nun 359. maddesine göre imal olunan şeyin tesliminden sonra iş sahibi işlerin mutad cereyanına göre imkanını bulur bulmaz, o şeyi muayene ve kusurları varsa bunları yükleniciye bildirmeye mecburdur. Somut olayda da davalı iş sahibi tarafından gömleklerin irsaliyelerle teslim alınması üzerine muayene edildiği, ancak ayıp ihbarının son teslim tarihi olan 05.12.2003 tarihinden itibaren 39 gün sonra yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacı tarafından dikilen gömleklerdeki dikiş hatalarının açık ayıp niteliğinde bulunmasına göre, ayıp ihbarının hemen yapılması gerekirken, aradan 39 gün geçtikten sonra yapılması karşısında, davalı iş sahibinin gömlekleri, dikildiği şekli ile kabul etmiş sayılması zorunludur.
Bu durumda davacı yüklenici tarafından iş bedeli olan 3.838,26 YTL.nin tamamına hak kazandığı dikkate alınarak, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirmeyle yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı yüklenici şirketin temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince kararın temyiz eden davacı yüklenici yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 49,60 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 23.06.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy