(6762 S. K. m. 4) (818 S. K. m. 355, 371)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Dava, yanlar arasında yapıldığı ileri sürülen 14.04.2005 tarih ve Tamir ve Bakım Onarım Hizmeti Alımına Ait Sözleşme-Birim Fiyat Hizmet Alımı Sözleşmesi başlıklı sözleşmeye dayalı olarak açılmış olup, söndüren 5 adlı römorkörün havuz, güverte ve makine bakım onarım işleri sebebiyle davacıdan haksız olarak davalı tarafından tahsil edildiği iddia olunan yakıt bedeli, güverte boyası bedeli ve haksız olarak kesilen ceza tutarının tahsili istemlerine ilişkindir.
Mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde İstanbul Denizcilik ihtisas Mahkemesinin görevli olduğu gerekçe gösterilerek dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş ve verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Türk Ticaret Kanunu'nun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesi Hakkındaki 5136 Sayılı Kanun ile 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesine iş durumunun gerekli kıldığı yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığınca bu Kanunun 4. kitabında yer alan deniz ticaretine ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulur. Bu mahkemelerin yargı çevresi Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu tarafından belirlenir içerikli fıkra hükmü eklenmiştir. Bu düzenleme uyarınca Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 20.07.2004 gün ve 370 sayılı kararı ile İstanbul'da Denizcilik İhtisas Mahkemesi kurularak faaliyete geçirilmiş ve yargı alanı İstanbul ili mülk sınırları olarak belirlenmiştir.
Yanlar arasındaki 14.04.2005 tarihli sözleşme kapsamı incelendiğinde hukuksal niteliğince Borçlar Kanunu'nun 355. maddesi hükmünde tanımlandığı üzere bir eser sözleşmesi olduğu açıklıkla anlaşılmaktadır. Eser sözleşmeleri ise, Denizcilik İhtisas Mahkemeleri'nin görevinin kapsamını belirleyen 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. kitabında yer almamakta olup, bu sözleşmeler Borçlar Kanunu'nun 355-371. maddeleri hükümlerinde düzenlenmiştir. Yasal durum bu olunca da; uyuşmazlığın çözümünde Denizcilik İhtisas Mahkemeleri görevli değildir. Bu yasal nedenle, uyuşmazlığın esası incelenerek bir karar verilmesi gerekirken; mahkemece yazılı şekilde dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 12.12.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy