(818 S. K. m. 355) (1086 S. K. m. 284)
Dava ve Karar: Yukarıda tarih ve sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili ile davalı vekili geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı iş sahibi tarafından makine bedelinin iadesi ve kazanç kaybı olarak toplam 60.000,00 TL'nin tahsili için açılan davada mahkemece davanın kısmen kabulü ile kusur oranına göre bedelden tenzili gereken miktar olarak 5.551,82 TL ile, kar kaybı nedeniyle uğranılan zarardan kusur oranına göre %50 indirimle 33.421,00 TL olmak üzere toplam 38.972,82 TL'nin dava tarihinden itibaren değişen oranlarda reeskont faiziyle tahsiline karar verilmiş, karar davalı yüklenici tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2- Mahkemece 24.07.2007 günlü bilirkişi raporu esas alınarak kar kaybına hükmedilmiştir. Davalı yüklenici tarafından imal ve teslim edilen kuluçka makinelerinin fonksiyonlarını tam olarak yerine getirmediği, davalı yüklenicinin imalat hatası nedeniyle, davacı iş sahibinin de kullanım hatası nedeniyle kusurlu oldukları, bu nedenle iş sahibinin bedelden tenzilat yapılmasını talep etmekte haklı olduğu, düşük oranda verim elde edilmekle birlikte teslim edilen makinelerin 1,5 yıl kadar kullanıldığı dosya kapsamı delillerle sabittir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda makinelerin düşük kapasitede çalışması nedeniyle ortaya çıkan zarardan tarafların %50'şer oranında sorumlu oldukları kabul edilmiş, zarar tutarı %100 kusura göre 41.100 Dolar olarak hesaplanmıştır. Zarar hesabının 2001 ve 2002 yılları için yapıldığı anlaşılmakta olup, 11.07.2002 tarihinde yaptırılan tespitte makinelerdeki ayıp belirlendiğinden davacının talep edebileceği kazanç kaybı ayıbın ortaya çıkmasından sonra giderilmesi için gerekli olan süre kadar olmalıdır. Bilirkişilerce bu husus nazara alınmayarak 2001 ve 2002 yılları için kazanç kaybı hesabı yapılması doğru olmadığı gibi TL yerine dolar üzerinden hesap yapılması da doğru olmamıştır.
Mahkemece yapılması gereken iş; bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak makinelerdeki ayıbın ortaya çıktığı 11.07.2002 tespit tarihinden itibaren ayıbın giderilmesi için gerekli süreyi belirlemek ve bu süre için iş sahibinin uğradığı kazanç kaybı (TL) üzerinden hesaplanarak sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir. Tüm bu yönler gözetilmeyerek yazılı şekilde kazanç kaybına hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bent uyarınca hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 750,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalıya ödenmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 12.05.2010 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy