(3095 S. K. m. 4) (818 S. K. m. 97)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
KARAR
Karar: Dava, yanlar arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmış olup; eksik ve kusurlu işler bedeli ile gecikme tazminatı kapsamında kira alacağı ve ceza koşulu alacağının davalılardan tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve 6.908.047.592 TL (6.908,04 TL)’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte; 5.750 USD ceza şartı alacağı ile 5.750 USD kira bedelinin dava tarihinden itibaren 3095 Sayılı Yasa’nın 4/a maddesi uygulanarak yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline ve fazlaya dair istemin reddine karar verilmiş ve verilen karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Yanlar arasında yapılan ve Yalova (1.) Noterliğince doğrudan düzenlenen 18.07.1997 tarih ve 14095 yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesini, davacıların miras bırakanı …… arsa sahibi; davalı şirket ise yüklenici sıfatıyla imzalamışlardır. Diğer davalı ise, sözleşmeyi garanti etmiştir. Bu sözleşmenin (4.) maddesinde inşaat süresinin proje onayından itibaren 20 ay olduğu öngörülmüş; 16. maddesi hükmünde ise; inşaatı tesliminde gecikme halinde davalının arsa sahibine 6 adet bağımsız bölümün tamamı için aylık en az 2.000 dolar kira tazminatı ödenmesi kararlaştırılmıştır. İnşaat projesinin yetkili Belediyece 10.11.1997 tarihinde tasdik edildiği çekişmesizdir. Buna göre, inşaatın ve bu kapsamda arsa sahibine verilecek bağımsız bölümün teslimi gereken tarihin 10.07.1999 tarihi olmaktadır. Davalı yüklenici ise, haklı gecikme sebeplerini yasal delillerle kanıtlayamadığından 10.07.1999 tarihinde teslimde temerrüde düşmüş bulunmaktadır.
Mahkemece, verilen 2004/1072 E ve 2006/37 K sayılı önceki hüküm, Daire’mizin 24.01.2008 günlü 2007/6228 E ve 2008/397 K sayılı ilâmı ile, davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddiyle ilâmın (2.) bendinde gösterilen gerekçelerle, davacılar yararına bozulmuş ve mahkemece, bozma ilâmına uyulmuştur. Bozma ilâmında davacıların 12.11.2001 tarihinde açtığı ilk davada eksik ve kusurlu işler bedeli, kira tazminatı ile gecikme cezasının talep edildiği ve o davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın kesinleştiği, ilk davadaki eksik ve kusurlu işler bedeline dair istemin BK’nın 97. maddesi gereğince yüklenici namına ifaya izin verilmesi niteliğinde olduğu açıklanmış ve ilk dava tarihine kadar geçen süre ile eksik işlerin giderilebileceği süre kadar kira bedelinin davacılardan talep edebilecekleri vurgulanmıştır. Ayrıca, eksik ve kusurlu işlerin (4) aylık süre içinde giderilebileceği belirlendiğinden, 12.11.2001 tarihine (4) aylık süre eklendiğinde de 10.03.2002 tarihine kadar davacıların sözleşmede kararlaştırılan aylık kira paralarını isteyebilecekleri açıklanmıştır. Mahkemece, Daire’mizin özetle içeriği açıklanan bozma ilâmına yanlış anlam verilerek, sadece 12.11.2001 tarihinden itibaren (4) aylık süre için davacıların kira tazminatı isteyebilecekleri kabul edilerek 8.000 USD kira tazminatından Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin verdiği 2004/322 E ve 2004/241 K sayılı kesinleşen önceki kararda hüküm altına alınan 2.250 USD kira tazminatının mahsubu yapılarak 5.750 USD kira tazminatına hükmedilmiştir. Oysa, yukarıda da açıklandığı gibi, davalı yüklenici 10.07.1999 tarihinde borçlu temerrüdüne düşürülmüş olup, 12.11.2001 tarihinde açılan ilk davada nama ifa isteminde de bulunulduğu için 12.11.2001 tarihine eksik ve kusurlu işlerin giderilme süresi olan (4) aylık süre de eklendiğinde davacıların 10.03.2002 tarihine kadar sözleşmede yazılı kira tazminatını isteme hakları bulunmaktadır. Davacılarca, toplam (32) aylık süre için 64.000 USD kira tazminatı istenebileceğinden ve ilk davada hükmolunan 2.250 USD’nin mahsubu yapılması gerektiğinden sonuçta davacıların 61.750 USD tutarındaki kira tazminatını hak ettikleri kabul edilerek, fazlaya ilişkin kira tazminatının tahsil isteminin reddi ile (61.750) USD’nin davalılardan alınarak davacılara verilmesine karar verilmesi gerekmektedir. Mahkemece, yazılı tutarda kira tazminatına hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1.) bendde belirtilen nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2.) bendde açıklanan sebeplerle davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 16.07.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)