(3533 S. K. m. 1, 4)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Dava, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak davacıların sağlık ocağı yaptıklarını iddia ettikleri masraflar sebebiyle 10.000,00 TL'nin davalılardan alınarak davacılara verilmesi istemiyle açılmış, mahkemece davanın kabulüyle 10.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan alınıp, davacılara verilmesine karar verilmiş ve verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı Ş. İ.'ın tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Kolludere Beldesi Belediyesi ile Sağlık Bakanlığı ve Bitlis İli Özel İdare Müdürlüğü, 3533 sayılı Yasanın 1. maddesi uygulamasına tabi kuruluşlardır. 3533 sayılı Yasanın 1. maddesine göre; genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adalet mahkemeleri görevi içinde bulunanlar o Kanunda yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir. Aynı Yasanın 4. maddesinde de; bu tür davalara yüksek dereceli hukuk hakimi tarafından hakem sıfatıyla bakılacağı öngörülmüştür. O halde; mahkemece, davacı Belediye ile davalılar Sağlık Bakanlığı ve İl Özel idaresi arasındaki davada dava dilekçesinin görev nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, sözü edilen taraflar arasındaki uyuşmazlığın esasının incelenmiş olması doğru olmamıştır.
3- Davacı Ş. İ.'ın davası hakkında verilen karara karşı davalıların temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; davacı Ş. diğer davacı Kolludere Beldesi Belediye Başkanıdır. Belediye başkanı sıfatıyla Bitlis İl Sağlık Müdürlüğüne yazdığı 22.05.2007 tarih ve 50 sayılı yazıda sağlık ocağı yapımında yapılan tüm harcamaların Kolludere Belediyesince yapılmış olduğu bildirilmiş olduğu gibi; bizzat kendisi tarafından harcamalar yapıldığını yasal delillerle kanıtlayamamıştır. O halde, Ş. İ.'ın davasının reddine karar verilmesi gerekirken; mahkemece, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda 1. bentte belirtilen nedenlerle davacı Ş. İ.'ın tüm temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte gösterilen sebeplerle kararın davacı Belediye ve davalılar yararına, 3 bentte gösterilen sebeplerle de davalılar yararına BOZULMASINA, aşağı da yazılı bakiye 8,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılar Ş.'den, 58,30 TL Yargıtay başvurma bakiye harcının davalı Bitlis İli İl Özel İdaresi Yönetimi'nden alınmasına, 30.09.2010 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy