(818 S. K. m. 60)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı-k. davalı A. Ö. vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili Avukat Y. B. ile davalı-k.davacı vekili Avukat A. E. Y. geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Yüklenici şirket vekili tarafından açılan davalar tapu iptali tescil ve tazminat, arsa sahibi A. Ö. vekili tarafından açılan davalar cezai şartın tahsili ve dükkanın küçük yapılması nedeniyle tazminat istemlerine ilişkin olup, mahkemece yüklenici şirketin tapu iptali tescil isteminin kabulüne, tazminat isteminin kısmen kabulüne, arsa sahibinin cezai şart isteminin reddine, dükkanın küçük yapılması nedeniyle olan tazminat isteminin ıslah da dikkate alınarak kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle yüklenici şirket adına tesciline karar verilen bağımsız bölümün tescil işleminin arsa sahibinin hakettiği tazminat miktarının ödenmesinden sonra uygulanabileceğinin tabiî bulunmasına göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Taraflar arasındaki 19.09.2000 tarihli düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat sözleşmesinde arsa sahibi A. Ö.'e zemin katta 320 m2 brüt alanlı dükkan verilmesi kararlaştırılmıştır. Dosyada bulunan tapu kaydı incelendiğinde zemin katta 21 bağımsız bölüm numaralı 64/1224 arsa paylı bir adet dükkan bulunduğu görülmektedir. Dükkanın eki olarak da depo tapuda kayıtlıdır. İnşaat ruhsatı, iskân ruhsatı ve proje de bu doğrultudadır. Bilirkişi raporlarında da deponun işyerinin eki olduğu değerlendirilmiştir. Deponun yüzölçümü de dahil edilse dahi, arsa sahibine verilen dükkan alanı 320 m2'nin altında kalmaktadır. Bu durumda bodrum kata yapılan ve arsa sahibine ait zemin kattaki 21 bağımsız bölüm numaralı dükkanın eki olduğu anlaşılan deponun fazla iş olarak kabul edilmesi ve bu şekilde yüklenici şirket yararına tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır. Yüklenici şirketin bu konudaki tazminat isteminin reddi gerekir.
3- Arsa sahibi A. Ö. kendisine verilmesi kararlaştırılan 320 m2 dükkanın küçük yapılması nedeniyle tazminat isteminde bulunmuştur. Arsa sahibine zemin katta verilen dükkan depolu olarak yapıldığından, eksik yüzölçümü hesaplanırken arsa sahibinin kullanımında olan deponun da dükkanın yüzölçümüne eklenmesi gerekir. Bu durumda dükkanın eksik yüzölçümü miktarı 37.70 m2 olarak hesaplanmaktadır. Bu yüzölçümü yönünden tazminat hesaplanması gerekirken, davacının tapu kaydına dahil olan ve kullanımında bulunan depo dikkate alınmaksızın daha fazla yüzölçüm üzerinden tazminat hesaplanması hatalı olmuştur.
4- Arsa sahibi A. Ö. vekili dükkanın eksik yüzölçümü verilmesi nedeniyle dava dilekçesinde 6.000,00 TL tazminat isteminde bulunmuş, 27.10.2008 tarihinde harçlandırdığı ıslah dilekçesi ile bu istemini 111.405,00 TL daha arttırmış ve en yüksek ticari faizi ile tahsil isteminde bulunmuştur. Bu konuda yapılacak hesaplama sonucu kabul edilecek miktarın 6.000,00 TL'ne dava tarihinden, kalan miktarına ıslah harcının yatırıldığı 27.10.2008 tarihinden itibaren değişen oranlar da dikkate alınarak avans faizi uygulanarak tahsil kararı verilmesi gerekirken, kabul edilen miktarın tamamına dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanarak tahsil kararı verilmesi de yanlış olmuştur.
Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, kararın 2. bent uyarınca arsa sahibi A. Ö., 3. bent uyarınca yüklenici şirket, 4. bent uyarınca taraflar yararına bozulmasına, 900,00'er TL duruşma vekillik ücretinin taraflardan karşılıklı olarak alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 19.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy