(2004 S. K. m. 67, 169/A) (818 S. K. m. 355) (YHGK. 30.10.1991 T. 1991/11-384 E. 1991/543 K.)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Dava Borçlar Yasası'nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptali, takibin devamı ve %40 icra inkar giderimi istemine ilişkindir.
Yerel mahkemede görülen davanın yapılan açık yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.
1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-) Davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Eser sözleşmesi taraflara karşılıklı haklar ve borçlar yükleyen bir iş görme akdidir. Yüklenici yapımını üstlendiği eseri sözleşmeye, fen ve sanat kurallarına ve amaca uygun olarak imal edip iş sahibine teslim etmekle, iş sahibi de eserin bedelini ödemekle mükelleftirler.
Dava konusu somut olayda taraflar arasında düzenlenmiş yazılı bir sözleşme bulunmamaktadır. Ancak akdi ilişki tarafların kabulü dahilindedir.
Davacı yüklenici davalı iş sahibine ait havalandırma tesisat işinin yapımını üstlenmiştir. İş bedelinin ödenmemesi üzerine Bakırköy 1. İcra Müdürlüğü'nün 2006/11931 esas sayılı dosyasında icra takibi yapılarak 11.472,22 TL asıl alacak, 4.015,00 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 15.487,22 TL istenmiştir. Davalı borçlunun itirazı üzerine takip durmuştur.
Eldeki bu davada itirazın iptali, takibin devamı ve %40 maddi giderim istenmiştir.
Yerel mahkemede yapılan yargılama sürecinde tarafların gösterdikleri kanıtlar toplanmış, yerinde keşif yapılarak uygulama uzman bilirkişi kurulunca sağlanmıştır. Düzenlenen raporda iş bedeli 11.147,22 TL olarak hesaplanmış, mahkemece de bu rapor esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Oysa davalı taraf yanıt dilekçesinde davacı şirket yetkilisi M. S.'ın avans talebi üzerine davacı şirket adına davacı şirket yetkilisi olan M. S.'a 12.12.2005 tarihinde 6.000,00 TL avans ödemesi yapıldığını belirtmiştir. Davacı taraf ise davacının M. S.'a avans olarak 6.000,00 TL ödeme yaptığı iddiasının doğru olmadığını, M. S.'a yapılan ödemenin hesap hareketlerinden de anlaşılacağı üzere kendisinin borç olarak aldığı parayı, geri ödemesi ile ilgili bulunduğunu ileri sürmüştür. Bu durumda 6.000,00 TL ile ilgili bu savunmasını davacının kendisinin kanıtlaması gerekmektedir. Davacının yanıta yanıt dilekçesinde borç olarak alınan paranın geri ödenmesi ile ilgili olduğu ifadesi soyut, maddi temeli olmayan bir iddiadan ibaret kalmıştır. Bu hususu her türlü şüphe ve tereddütten uzak şekilde davacının kanıtlaması gerekmektedir.
Hukuk Genel Kurulu'nun 30.10.1991 gün 1991/11-384 esas 1991/543 karar sayılı içtihadında da belirtildiği üzere yemin teklif edecek olan, ispat yükü kendisine ait olan taraftır. Aksi takdirde gereksiz yere teklif edilen yemin bunu teklif eden tarafı bağlamaz.
Dava konusu somut olayda 6.000,00 TL ödemenin dayanağının kanıtlanması mükellefiyeti davacı da olduğu halde, davalı tarafa davacıya yemin teklifi hakkı hatırlatılması ve yeminin icrası ve buna göre sonuca gidilmesi usul, yasaya ve yönteme aykırı olmuştur.
Açıklanan olgular gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme neticesi, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi isabetli olmamış, kararın temyiz eden davalı yararına bozulması uygun görülmüştür.
Sonuç: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte yazılı nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 19.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy