(818 S. K. m. 355)
Dava ve Karar: Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı taşeron tarafından yüklenici kooperatif aleyhine açılan davada, yapılan iş karşılığı olan 12.500,00 TL'nin işin teslim tarihinden itibaren işleyecek aylık %10 akdi faiziyle tahsili, bu talep uygun görülmediği takdirde dava konusu bağımsız bölümün dükkan değil depo vasfında olması nedeniyle uğranılan değer kaybı ve dükkanın süresinde teslim edilmemesi nedeniyle uğranılan kira kaybı karşılığı şimdilik 12.500,00 TL'nin reeskont faiziyle tahsili talep edilmiş, 18.10.2010 tarihinde harçlandırılan ıslahla, değer kaybı 21.000,00 TL'ye arttırılmış, kira kaybı olarak da 3.544,17 TL'nin tahsili istenmiştir.
Mahkemece davacıların ıslah talebi de gözetilerek, davanın kabulüne, 24.544,17 TL'nin reeskont faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair verilen karar, davalı yüklenici tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2- Davalı yüklenici taahhüdünde bulunan inşaatın pensa pencere sistemi ile plastik doğrama işlerinin yapımı 27.06.2000 günlü sipariş formu başlıklı sözleşme ile davacı şirket tarafından üstlenilmiştir. Sözleşmeye göre işin bedeli 12.500,00 TL olup, iş bedelinin 11.000,00 TL'si karşılığında kooperatife ait olan dükkan hissesi taşeron şirkete verilecektir. Sözleşme haricen düzenlenmiş olmakla birlikte davalı kooperatif tarafından davacı şirket ortağı kooperatif üyesi yapılmış ve üyeliği ortaklık pay defterine kaydedilerek kooperatif sözleşmeden kaynaklanan edimini yerine getirmiştir. Davacı taşeron sözleşmede dükkan hissesi verileceği yazılı olduğu halde kendisine depo niteliğinde bağımsız bölüm verildiğini, bu nedenle değer farkı oluştuğunu ileri sürerek değer farkının tahsilini talep etmiş, mahkemece alınan bilirkişi raporunda da yapı ruhsatı ve mimari projede bağımsız bölümün 50 m2 alana sahip ve depo olarak projelendirildiği, depo ve dükkan arasında değer farkı oluştuğu kabul edilerek, 25.12.2006 dava tarihi itibariyle oluşan değer farkı hesaplanmıştır. Yanlar arasındaki sözleşme 27.06.2000 tarihli olup, sözleşmede taşerona verilecek bağımsız bölümün dükkan niteliğinde olacağı yazılı olduğundan, dükkan yerine verilen deponun sözleşme tarihi itibariyle serbest piyasa rayiçlerine göre saptanacak değeri ile dükkanın sözleşme tarihindeki değeri olarak kabul edilen 11.000,00 TL arasındaki farkın tazminat olarak hüküm altına alınması gerekirken, 25.12.2006 olan dava tarihi itibariyle dükkan ve deponun serbest piyasa rayiçlerine göre arasındaki fark değere hükmedilmesi doğru olmamıştır.
3- Davacının ıslah talebi de gözetilerek, işin sözleşmeye göre bitirilip teslim edilmesi gereken tarih olan 20.06.2002 tarihinden dava tarihine kadar geçen süre için kira kaybı olarak 3.544,17 TL hüküm altına alınmıştır. Davacı şirket yetkilisi olan S. G., 29.12.2009 günlü beyanında, dava konusu bağımsız bölümün anahtarlarının kendilerinde olduğunu beyan ettiğinden, davacının tasarrufunda olan bağımsız bölümle ilgili olarak kira kaybına hükmedilmesi doğru olmadığı gibi, dava dilekçesinde ve karar başlığında taşeron şirketten başka S. G. ve E. T. G. de davacı olarak gösterildiği halde hüküm fıkrasında, tahsiline karar verilen miktarın, davalıdan alınarak hangi davacı olduğu açıklanmaksızın davacıya verilmesine denilerek infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması da usul ve yasaya aykırı bulunmuş, bozma nedeni sayılmıştır.
Sonuç: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı kooperatifin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 27.12.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
MUHALEFET ŞERHİ
Davacıya yaptığı işin bedeli karşılığında dükkan yerine depo verilmiştir. Davacı dükkan ile deponun arasındaki değer farkını talep edebilir. Esasen çoğunluk görüşü de bu doğrultudadır. Ancak davalı dükkan yerine depo vermek suretiyle edimini kısmen yerine getirdiğinden davacının bu yüzden uğradığı gerçek zararı ödemekle yükümlüdür. Dükkan yerine depo verilmesinde bir kusuru bulunmadığını davalı ispat edememiştir. Bu durumda olayda davacının oyalamasından da söz edilemeyeceğine göre bedel farkının dava tarihindeki rayiçlerden hesaplanıp hüküm altına alınması yerindedir. Sözleşme tarihine göre bedel hesaplanması gereğine değinen bozmaya katılmadığımdan karara muhalifim. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy