Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Silahlı terör örgütü yöneticisi olma, mala zarar verme, patlayıcı madde bulundurma ve atma
Hüküm : 1- 5237 sayılı TCK’nın 314/1, 58/9, 53/1, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet, 2- 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 152/2-a, 58/9, 53/1, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet (4 kez), 3- 5237 sayılı TCK'nın 174/1-2, 58/9, 52, 53/1, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet (4 kez), 4- 765 sayılı TCK’nın 77/1. maddesi uyarınca hükümlünün cezasının 25 yıl hapis olarak infazına
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Usulüne uygun tebligata rağmen hükümlü müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:
1- Hükümlü hakkında silahlı terör örgütü yöneticisi olma suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;
Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, mahkemenin inceleme sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2- Hükümlü hakkında mala zarar verme ile patlayıcı madde bulundurma ve atma suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede;
Mala zarar verme ile patlayıcı madde bulundurma ve atma suçları yönünden suç tarihleri olan 19.09.1993 - 27.09.1993 - 17.02.1994 ve 28.12.1994 tarihlerinden sonra 18.07.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5532 sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 3713 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmü nazara alındığında hükümlü hakkında anılan kanunun 5. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığından tebliğnamedeki patlayıcı madde bulundurma ve atma ile mala zarar verme suçlarından hükmolunan cezalarda 3713 sayılı Kanunun 5/2. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.
a) 5237 sayılı TCK’nın 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca lehe kanun değerlendirmesinde suçun işlendiği zamandaki kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması gerektiği, her suç yönünden ayrı ayrı yapılacak değerlendirme sonucunda her bir suçla ilgili olarak lehe kanunun saptanması gerektiği, bu bağlamda;
Hükümlü hakkında 19.09.1993 tarihinde ... binasına yönelik patlayıcı madde atma suçunda; 5237 sayılı Kanunun patlayıcı madde atma suçuna ilişkin 174/1-2. maddesi ile suça konu kamu hizmetine tahsis olunmuş yapı niteliği bulunmayan binanın camlarının kırılması yanında, ayrıca ...'ye ait kabloların da kopmuş olduğu nazara alınarak 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a, 152/2-a, 43/2-1. maddeleri ile;
28.12.1994 tarihinde ...Derneğine yönelik patlayıcı madde atma suçunda; 5237 sayılı TCK'nın 174/1-2. maddesi ile anılan dernek binasının ve üst katta bulunan daire ile yan binadaki iş yerinin camlarının kırılması sebebiyle 5237 sayılı TCK’nın 151/1, 152/2-a, 43/2-1. maddeleri ile;
27.09.1993 tarihinde ... Satış Kooperatifi binasına patlayıcı madde atma suçunda; eylemde zarar meydana gelmediğinden genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 5237 sayılı TCK’nın 170/1-c. maddesi ile patlayıcı madde atma suçundan anılan kanunun 174/1-2. maddeleri ile;
17.02.1994 tarihinde ... Müdürlüğü binasına yönelik patlayıcı madde atma suçunda ise ;
Binanın bahçesinde bulunan park halindeki hizmet aracının lastiğinde yanma sonucu hasar oluştuğunun anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 152/2-a ve 174/1-2. maddeleri ile uygulama yapılarak;
Bu eylemlerden dolayı 765 sayılı TCK'nın 264/6-8. maddesi ile önceden verilen cezaların karşılaştırılarak lehe olan kanunun tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
b) Hükümlü hakkında TCK'nın 58/9. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken infazı kısıtlar biçimde "1 yıl süre ile" denetim süresi belirlenmesi,
c) Gerekçeli karar başlığında mala zarar verme suçunun gösterilmemesi,
d) 765 sayılı TCK'nın 77/2. maddesi uyarınca 1 Haziran 2005 tarihinden önce farklı suçlardan dolayı lehe kanun karşılaştırması sonucu bir kısım suçlar yönünden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu hükümleri lehe bulunarak uygulama yapılması halinde dahi bu cezaların 765 sayılı TCK'nın 68-77. maddelerindeki ilkelere göre hükümlü hakkında içtima ettirilmesinin mümkün bulunması karşısında; hükümlüye hükmolunan başka neviden şahsi hürriyeti bağlayıcı muvakkat cezaların toplamının 30 yılı geçemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hükümlünün cezasının 25 yıl hapis olarak infazına karar verilmesi, kanuna aykırı;
e) Hüküm tarihinden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 65. maddesiyle TCK'nın 152. maddesinin 2. fıkrasında yapılan değişiklik karşısında hükümlünün hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 08.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy