Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç: Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, 2911 sayılı Kanuna aykırılık, Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma
Hüküm: 1- 2911 sayılı Kanunun 33/1, TCK'nın 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
2- TCK'nın 314/3 ve 220/6. maddeleri delaletiyle 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 220/6-son cümle, 62, 53/1, 58/9, 63. maddeleri uyarıncamahkumiyet
3- 3713 sayılı Kanunun 7/2-a-son, TCK'nın 62, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
4- 3713 sayılı Kanunun 7/2-son, TCK'nın 62, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet (iki kez)
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Gerekçeli kararın 9. sayfasında 03.11.2010 tarihli suç yönünden değerlendirme yapılırken sanığın isminin "..." olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilmiş, gerekçeli karar başlığında "09.03.2012 ve 21.03.2012" olan suç tarihlerinin gösterilmemesi mahallinde giderilebilir eksiklik olarak görülmüştür.
04.04.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6638 sayılı Kanunla 3713 sayılı Kanunun 7/2-a maddesi ile 2911 sayılı Kanunun 33. maddesinde yapılan değişikliklerinin sanığın açıkça aleyhine olduğu anlaşılmakla,
1- Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme ve silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2- 2911 sayılı Kanunun 33/1. maddesine aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 16.09.2014 tarih, 2014/9-96 esas, 2014/375 sayılı kararı doğrultusunda sanığın 2911 sayılı Kanunun 33/1. maddesine uygun olduğu kabul edilen eyleminin mutad ve meşru bir "düşünce ve kanaat açıklama yöntemi" ile işlendiği değerlendirildiğinden, sanığa yüklenen suçun tarihi ve işlenme yöntemi ile temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden önce 05.07.2012 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürülüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında düşünce ve kanaat açıklama yöntemiyle işlendiği ve bu nedenle sanık hakkında açılan davaya ilişkin olarak kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 02.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.